- Може да почнам? Ајде. Добар ден јас сум Жан Жак, ова е некоја ТВ станица и јас сум пијан. Да си пијан, значи колку е само добро чувството. Немаш грижа и едноставно не си на земјава. Денгубиш по градот на улиците, 24 часа пијанство.

Кад тад повратиш малку од желудникот, ама ништо страшно, се чувствуваш уште поубаво.

Музиката, ми се чини кога сум пијан дека ми е страшно грозна, како некој да ја убил Евтерпа. Секое тонче е игла која боцка во моето уше, не е мамурлак, ја ил сум пијан ил сум трезен, нема пред и после ефекти.

Да знаете дека кога пиете мора да пиете нешто домашно, комерцијалното е чисто срање, домашно вино или ракија, нема подобро.

Опаа, ќе ме згазеше автомобил додека ви зборев, мора да се пази кога минеш пијан по транзитот, зошто и така си мортус пијан, ако те удри некој шлепер, нема да си пијан, само мортус, а тоа не е добро.

Некои навидум халуцинираат од алкохолот, да ви кажам една работа, ГЛУПОСТ. Тие или се пиеле ебан абсинт или немат попаметна работа од измислување приказни за деца, остајте тоа на авторите, да ви ебам лакомите говеда.

Исто така важна работа да се знае е дека пијаните одат на прсти, еве баш како сега, нешто како балерини ама пијани. И еве одиме балерински по оваа прекрасна магла, тоа навистина не е магла така само ни се гледа, замаглен ни е видот. Молам? Навистина е магла!? А каде бевме ние? На планина!? Сфаќам.......

Добар ден јас сум Жан Жак.