Македонските бранители да не речам мачители беа актуелни деновиве а никој ништо не рече за нив како да тоа не е битно овде иако тие се луѓето што клечеа во рововите додека ние шкрапавме на тастатури, тоа се луѓето што сега повторно се на фронт со државата а ние повторно молчиме без ниеден збор подршка или плуканица за истите.Па ке речам срамота е да гледаме како они кој крвареа за нашата ни земја да бидат тртирани како последно дупче на свирката а згора на се срамота е да гледаме како за оние рамковните се спрема амандман кој ке биде вметнат во законот за пензионерите на втора светска војна. Прашањето е дали оваа војна заврши во 2001 или само стивна огнот кој направи дупка во нашите закони и во уставот а се понатаму е само тивка инструкција до конечна победа. Имено забрана за вработување освен за рамковни,потреба за отфрлање на македонскиот јазик од основните училишта или полесно е да речам дека имаме присуство на дуализам во сите суштесвени аспекти во државотворноста. Лесно е да ни кажуваат дека тоа е дел на рамковниот договор ама ако се погледне добро излегува дека оне што ја бараа рамката сега сакаат да ја прошират или скршат како сакате. Јас сум за тоа да имаме соживот што впрочем ни е единствена опција но ме боли кога нема таков фит бек од другата страна, ме боли кога овие бранители се фрлени на маргините а оние другите да не речам квази бранители што пукаа на македонските институции сега раководат со нив, ме боли ако сакате што молчиме и чекаме да ни се случи а тогаш да се правиме паметни, наместо тоа треба да ги подржиме бранителите во нивните барања и јасно да пратиме порака дека ова што се случува не го одобруваме наместо да ги гледаме јадните луѓе како сами маршираат пред камерите плачат и се борат со институциите кој ги бранеа.
Последни коментари