...Св. Димитрија кај старата меѓуградска автобуска.

Македонија, иако декларативно е секуларна држава, de facto не е...

...што, меѓу другото, се гледа и по ова.

гојко глушиш и тиња си!
си слушнал за Лаконците? ко бучко да го слушам -европа, европа, европа ааааааааааа!

онтопик. некако ми е плагијаториски делото на грујо. и познато од пред 8 години. плус големината на црквата треба да биде скоро колку соборна.
мириса дека сакаат да ја облежат државава како христијанска. јас неам против градење на црква. но има места каде што треба парите да бидат инвестирани.
до сега ми се допаѓа како вози владава ама ете почнаа небулози да прават.

Не сум прочитал до сега за ова, ама ако е вистина, ептен голема глупост е.
Џабе Зељо шо до сега ти се свигало како раб оваа влада, ова не смее да го направи.
Прво-НЕ на плоштад, тој е на сите, не само на Рисјаните.
Второ- Со чиви пари ќе гради? АКо има свои ко газда Трифке, бујрум, ако ВМРО ДПМНЕ има од партиски приходи (?!?) бујрум, ене им стотици места, ама со мои пари (иако сум Рисјанин) не може, од причина што утре ке треба и за будистите иу за евреите да даваме од истите пари односно буџетот.
Трето- и до крај, ке се отворат уште повеќе делби, и тоа не помегу Рисјани-Муслими, ами помегу верници (демек по дифолт прости ем неуки) и атеисти (исто така по дифолт фини ем учени), и вака до . . . .
Така да, Грујо, фала ти друже, ама НЕ ФАЛА, нема потреба ! ! !

па, можеби не по дифолт, но истражувањата велат дека најобразованата популација е и најмалку религиозна. сепак, тоа не значи дека ако некој е верник е аутоматски глуп. френцис колинс може да ги интегрира религијата и науката, но повеќето верници што го немаат неговиот образовен и интелектуален капацитет за синтеза ја примаат религијата на жими мајка и ја сведуваат на ритуали и деклариран морал, па од таму „прости ем неуки“.
___________________________________________________________________
ॐ नमः शिवाय

Сега вака доаѓаме до прашањето „Што е тоа всушност верник??“
98% од „верницте“ уствари и не се тоа (јас прв од нив) ами мислат дка се верници заљтоа шо рипаат по крстот на Водици, фарбаат јајца и палат огнови за Бадник и коледе.
Тоа се уствари „традиционални верници“ илити „верници за обичаи“. Во последниве век и пол-два, се појавуваат и едни нови „верници“ кои својата вера ја поврзуваат директно со припадноста кон нацијата. Така доагаме дека „И Бог је Србин“ или Православац=Србин, а нели секој Католик=Усташа.
Ова паметните луге (не смао атеистите) го нарекле етнофилетизам, ама јас па за тоа од кај знам да мрчам??
Така да . . .Тумач, ништо не може да биде „по дифолт“ зашо нели се договоривме дека „сите генерализации се глупави“
И да, за ова
---но повеќето верници што го немаат неговиот образовен и интелектуален капацитет за синтеза ја примаат религијата на жими мајка и ја сведуваат на ритуали и деклариран морал, па од таму „прости ем неуки“.---

Тумач, верата, религијата е ДОГМА, не знам како поинаку би требало да „ја примаат религијата“ ако не на „жими мајка“?!?
Секако, никако да не ја сведат само на ритуали и деклариран морал, тука се согласуваме во целост (замисли)

Сите генерализации се погрешни

Вистински верник е човек кој што не научил да го користи разумот и сам да извлекува заклучоци. Наместо тоа мисли дека нема да умре, дека девица родила дете кое воскреснало и сетоа тоа поради тоа што родителите му рекле дека така било традиционално. Ритуалите со јајца, огнови, крстови, крстење покрај цркава итн. не се ништо поразлични од црна мачка, стани на десна нога, среќната чорапа. Ваквите ритуали водат кон психози и дури оправдание за убиства како џихад на пример.

Верата е колективно лудило против кое треба да се бориме. Ако јас верувам во црквата на џедаите на чело со бог Јода ондак сум лудак. Но затоа ако верувам во Исус сум духовен човек, верник, кој треба да се почитува.

поточно,

„сите генерализации се погрешни, освен оваа“.

ова е позицијата на фундаменталистичкиот атеизам, олицетворена пред се во ликот и делото на ричард докинс. риспект за неговиот научен труд -- себичниот ген е една од книгите што најмногу ме има откачено во животот -- но таквата позиција не прави разлика меѓу религијата и духовноста и со тоа игнорира реалности кои што се човечки димензии.

се додека ротвајлерoт на дарвин (како што го викаат докинс) и нему сличните не го разберат ова и не се обидат да ги интегрираат објективните и субјектите искуства како подеднакво валидни, и врз основа на тоа да изградат духовност што се потпира на научни принципи, луѓето со духовни интуиции ќе паѓаат жртви на традиционалните религии како христијанство или новокомпонираните пирамидални системи како саентологијата.
___________________________________________________________________
ॐ नमः शिवाय

каква е таа духовност што се потпира на научни принципи?
што се случува откако докинс и нему сличните ги интегрираат објективните и субјективните искуства како подеднакво валидни, и врз основа на тоа изградат таква духовност?
кои се тие реалности кои што се човечки димензии?

или па ја се заебав што те сфатив сериозно?

http://www.youtube.com/watch?v=9wX_W1BB_0M

тогаш мејнстрим јавноста ќе научи да разликува меѓу митски религии (ритуали и морал) и атеистички духовни технологии (нпр. медитација и слични контемплативни дисциплини), кои што најчесто се фрлаат во ист кош. нпр, тибетанскиот будизам е една таква каша попара од суеверни будалаштини и супер-ефектни технологии за личен развој

почнувајќи од секојдневните синхроницитети, се до длабоките мистички искуства.

___________________________________________________________________
ॐ नमः शिवाय

- јао, пак со Кен Вилбер?!?

- што ќе се случи откако мејнстрим јавноста научи да *разликува* меѓу овие две? нема ли трето?

- ургх, а може само дефиниција некаква за "човечка димензија"?

кога некој се обидува да дисквалификува аргументи критикувајќи го нивниот автор, наместо да ги критикува самите аргументи ја прави логичката грешка ад хоминем. тоа ти е како кога во дискусијата за креационизмот наспроти еволуцијата, креационистот да му одговори на аргументите на еволуционистот со „јао, пак со дарвин?“, или уште поопшто, кога некој би се обидувал да ги критикува наодите од некое научно истражување со „јао, пак со декарт?“

тогаш ќе знае дека за задоволување на своите автентични духовни потреби е најдобро да го примени научниот духовен пристап, наместо митско-ритуалниот религиозен пристап. слично како кога луѓето научиле да разликуваат меѓу научна медицина и религиозна медицина, па ги носат децата на доктор, а не на врач.

за трето не знам. можно е да има, можеби не. ти што викаш?

под несреќно артикулираниот термин „човечка димензија“ го подразбирам множеството на можни човечки искуства.

туку, ќе кажеш ти нешто, или само ќе вежбаш синтакса на прашални реченици, без многу грижа за семантиката?

___________________________________________________________________
ॐ नमः शिवाय

не се препелкај, да не биде deja-vu работава...
ја би рекол дека ова е као да му кажеш - "јао, пак со Ломброзо" на антрополошкиот криминолог.

хм, медицината има свои очигледни предности над врачарењето: лекува болести, го продолжила животниот век на просчениот човек неколкукратно за време на своето постоење, има реални темели и потенцијал за напредок.. а и не го препознава врачарењето како било што освен празноверие..
која би била предноста на "научната духовност" над религиозно-моралниот пристап? Не можам да видам никакви прагматични причини за таквата "смена на системи", не можам да видам ниту некои продлабочени разлики, особено не како човек кој не препознава "автентични духовни потреби" - што очигледно би била третата опција.

Човечкото искуство може да биде и несреќата предизвикана од црна мачка, deja-vu-то, карактерната определеност од хороскопскиот знак.. Реалноста не е ниту одредена ниту ограничена од моќта на нашата перцепција.

Извини за тоа, само сакав да видам што точно кажуваш...

абе, џони... те гледам дека размислуваш и дека ти сече. ама дај малку пишувај поразбирливо. откако ќе напишеш нешто, прочитај го уште еднаш пред да го пратиш, ама пробај да го читаш од страна, како некој друг да го пишувал.

вака, ти ги читам речениците, го разбирам секој збор во нив, ама целиот смисол ми е недофатлив. што е муабетот со ломброзо? како е тој поврзан со муабетов?

пробај секоја општа изјава што ја даваш да ја конкретизираш со пример. на пример, ова е илустрација за општата изјава од претходнава реченица.

ако те буни авторефлексивноста во претходниов пасус, еве ти уште еднаш:

општа изјава: "кога некој се обидува да дисквалификува аргументи критикувајќи го нивниот автор, наместо да ги критикува самите аргументи ја прави логичката грешка ад хоминем."

илустративен пример/аналогија: „ти е како кога во дискусијата за креационизмот наспроти еволуцијата, креационистот да му одговори на аргументите на еволуционистот со „јао, пак со дарвин?““

ти или даваш само општи изјави, што често се подзамрсени, или само некакви примери, без контекст во кој што имаат смисол.

___________________________________________________________________
ॐ नमः शिवाय

пак deja-vu.. ти не се сеќаваш, или па ја памтам глупости чим ми текнува дека и другпат сме го правеле муабетов.. ти текнува.. не ти беше јасен еден мој расказ (се прашуваше дали е до твојата црпка или моето кладенче) кој после го објавија во Маргина (каков репер а).. потоа ти зборував за логички скокови, несогласици во старт.. ти зборуваше за тоа дека порано сите биле сиромашни, итн итн...

ама чим ме пофали, и плус ми објасни она што те прашував:
стварно не знам што има тука да не се сфати. поврзаноста на декарт и дарвин со темата, е најмалку еднаква со онаа која со неа ја има ломброзо. сите тројца се стаени со цел. твоите илустрираат како ти се осеќаш у везе new age bullshit-от на Вилбер, мојот како ја се осеќам у везе него.

уште е нејасно?

се предавам.
___________________________________________________________________
ॐ नमः शिवाय

многу нормално. =)

P.S.

не е ad hominem, ако претходно тој некој ги критикувал и самите аргументи. поготово не е ad hominem доколку се земе во предвид дека е разумно да се претпостави дека јас не го знам Вилбер лично, а со тоа и не знам ништо друго за него освен она што тој го тврди во своите размислувања. Оттука, "јао, пак со Вилбер?" би било "Јао, пак со аргументите на Вилбер?".

тоа моето "јао, пак со Вилбер?" е како кога во дискусија за причини за криминалитет, модерниот криминолог му одговри на аргументите на антрополошкиот криминолог со "јао, пак со ломброзо?"

разликата помеѓу еволуционизмот на дарвин и антрополошкиот пристап на ломброзо е што првиот е валидна научна теорија која е втемелена во науката, а втората припаѓа на буништето на отфрлените теории кои имале свои приврзаници "на времето".

За на крај, понекогаш логичките грешки - или пак логичките скокови - се неизбежни, доколку се има во предвид структурата на дебатата (избегнување на репетиција на сопствените аргументи на пример). Некои видови на аргументирање кои се наведени како логички грешки во учебник по логика, се совршено прифатливи во контекст на дадена дебата, и не можат да се отфрлат по таа линија уште од самиот старт.

џабе брат. ја више се предадов. токму заради ова.
___________________________________________________________________
ॐ नमः शिवाय

паметно!

Паааа, предноста би можела да биде на пример тоа што муслиманската жена повеќе нема да шета со отсечен клиторис, да се смета за сопственост на мажот и да не ја каменува сопствениот татко и браќата затоа што се десило некој да ја силува, туку за промена, да се смета за човечко суштество кое евентуално треба да научи да чита и да го кажува своето мислење, ама пред се – да научи да го формира!

Догматскиот/инаституционализиран/митско/ритуален систем на верување има КОНКРЕТНИ и импликации не само над верувањата на луѓето, туку и на обликувањето на нивниот начин на живот во целост.
Би требало да има прагматични причини за сменување на животот заснован на догма кон живот заснован на слободен избор на алатки кон духовен прогрес.

И јас се бунам заради тоа што религијата го зазема приматот над човековата духовност и се согласувам дека треба да се разграничи духовност и религија/црква.
И тоа духовност сфатена како нешто што е содржински повеќе од збир на биохемиски и невролошки функции на еден организам.

Каде доаѓа науката во сето тоа?

Во тоа што се обидува да ги поврзе реакциите на телото и интимното спиритуално искуство со помош на научни методи.
Се испитуваат промената на мозичните бранови, дишењето, крвниот притисок, реакција на стрес, излачување на допамин кој е одговорен за чувството на задоволство во организмот и сл.

Ужасна е формулацијата ‘духовност што се потпира на научни принципи’, од што после се преформулира во ‘научна духовност’?!?, па ќе ја преформулирам во духовност која се објаснува со научни принципи*, што е малце поинаку и содржински и суштински.

Науката ги објаснува и религиските и оние поинаквите спиритуални искуства. Тоа што нечиво духовно искуство се базира на религиски алатки не го прави помалку автентично или пак помалку моќно.
Затоа како алатки на духот, автосугестијата, покајувањето, молитвата или медитацијата, во резултатот (тоа што те прави да се чувствуваш олеснето, задоволно и среќно) не се разликуваат, НО се разликува концептот што стои позади нив, како и нормално, конкретните импликации што тие концепти ги имаат врз поедниечен човечки живот.

Еве едно истражување.

“The brain is a believing machine because it has to be,” Newberg said. “Beliefs affect every part of our lives. They make us who we are. They are the essence of our being.”
Spirituality and belief don’t have to equate to religious faith, Newberg said. The feelings of enlightenment and well-being some derive from religion can come to others through from artistic expression, nonreligious meditation, watching a beautiful sunset or listening to stirring music.
“Atheists have belief systems, too,” Newberg said.

Не можеш да порекнеш дека имаш автентични духовни доживувања или потреби (религиозни или не), затоа што си човек. Самото тоа што си свесно човечко суштество и имаш концепт за "јас" те прави и духовно суштество.
На пример, имаш смисла за хумор карактеристична само за човекот, без разлика дали и колку е лоша

* Ни науката не ја негира духовноста!

Homo (sui) homini lupus est!

тоа е веќе нешто што можам да го прифатам а и разберам. ама па тоа не кажува ништо за духовноста per se.

ерм, мислам дека тука пак ќе стане збор за дефинирањето на духовноста, нешто што 60+ постови уназад на темава, сите се согласија дека е екстремно тешко.
смислата на хумор Е нешто што може да се објасни со наука, но тоа не значи дека некој со смисла за хумор е спиритуален, а оној кој условно ја нема е обратното. јас ја сфаќам како кајпириња на биолошката и социјалната еволуција (биолошката е кршениот мраз, социјалната е кашасата.. лајмот е личноста).

шо знам, на пример физиката нема поима што е тоа духовност, а уште помалку пак помислила некаде и некогаш да ја негира.

Ок, ама ја не разбирам што е тоа што треба да се каже за духовноста per se освен дека таа постои, наспроти твоето тврдење дека не_препознаваш_автентични_духовни_потреби.

Не мора да се дефинира нешто за да се препознаат неговите манифестации.
На сличен начин што никој никогаш не се дрзнал да даде одговор на прашањето што е вистина, исто и овде дефинирањето е многу тешко.

Една груба дефиниција во обид дадов погоре во смисла духовноста сфатена како нешто содржински повеќе од метаболички процеси во еден организам.
Примерот со хуморот ја имаше токму таа цел. Да покаже колку уникатен е човекот наспроти другите живи организми. Никако не поистоветував духовитост или “да се има дух” со духовност, тоа не, само го издвоив како една толку специфична човекова особина.

Со тоа јасно се разграничуваат организмите како патлиџаните на ацева или пак склоповите на електричните кола кај компјутерот, од човекот - тебе или мене или било кој друг човек. Со тоа што имаат свест. Со тоа што имаат потреба да најдат смисла на своето постоење или на секојденвните настани и ситуации. Со тоа што сакаат да најдат мотивација за своето не/постапување.

Па ете, си се чувствувал ли ти некогаш воодушевен од нешто или поразен или задоволен или среќен или трогнат или исполнет или мотивиран или успокоен...тоа се чувства кои дозволуваат твојата духовност да се манифестира. Лачењто на допамин кој го “работи” центарот за награда во човековиот мозок и на таков начин предизвикува задоволство, или пак на кортизол (хормонот на стрес) при такви дразби не е ништо поинакво отколку при покајание или чувство на грeшност или пак, воздигнатост како резултат на медитација.

Со самото тоа што викаш: По беспаќето на "Кој сум јас" сум дошол некако до некаков концепт на духовност. – кажуваш дека СИ барал некаква суштина и некаква смисла, без разлика дали си дошол до заклучок дека таква има или нема. Тоа е манифестација на твојата духовност. Процесот. И самата свесност за такви прашања.

:)па има наука и наука, има физика и физика, дај не се зезај, знам дека знаеш повеќе од мене за ова.

Енергија, суперструни и
квантната физика, поточно квантната механика?
(знам, знамд дека линков е ЕПТЕН јузр френдли и популистички, ама па такви и ни требаат за нас...нефизичарите – овде – во темава.) Тие што ме познаваат приватно, знаат дека имам и лаички интерс, затоа за повеќе
oвде.)

Инаку, можеш да видиш и за “Патот од науката до душата – интегрирање на физиката, мозокот и духовното патешествие”

"Through experiments over the past few decades physicists have discovered matter to be completely mutable into other particles or energy and vice-versa and on a subatomic level, matter does not exist with certainty in definite places, but rather shows 'tendencies' to exist. Quantum physics is beginning to realise that the Universe appears to be a dynamic web of interconnected and inseparable energy patterns. If the universe is indeed composed of such a web, there is logically no such thing as a part. This implies we are not separated parts of a whole but rather we are the Whole."

http://www.vision.net.au/~apaterson/science/physics_quantum.htm

Тоа што е интересното е: како тоа западната медицина не може да го објасни начинот на делување на акупунктурата, но не ја негира нејзината ефективност како помош – потенцирам помош за депресија, општа вознемиреност и паника, главоболка и други тешки болки вклучително и породилни, откажување од пушење и други зависности, детоксификација или астма. Ниту анатомски, ниту ендокринолошки или физиолошки не можат да се објаснат акупунктурните точки, енергетски полиња и меридијани, што не значи дека нема “доктори по ориентална медицина” или “акупунктурен мастер “ како овластен специјалист-практичар на медицина во западна смисла.

убаво си беше кажано во студијата на претходниот мој пост: дека за целосно ефективен план на лечење, на телото му е потребно повеќе од само апче.

Homo (sui) homini lupus est!

кажување дека нешто постои, изискува посочување на докази. неможноста да се докаже дека нешто не постои, не значи дека тоа постои.
-----

Ако го разгледуваш универзумот површно, го гледаш погрешно. Грешно ќе заклучиш дека Земјата е центар на универзумот, на пример. Откривањето на Сончевиот систем било како откривање на друга димензија, и гледање на нешто што не може да се види директно. Иако постоеле знаци како месечевите мени, нишањето во патеките на планетите... Човекот духовно не можел да го демистифицира сето тоа, потребна му била една исклучително ефикасна алатка - науката. Доколку, по откривањето на системот на планети и се поврзано со нив и нивните орбити, сето тоа се разгледува на еден начин при кој му се дава субтекст, ОК. Тоа не го менува ни начинот на кој е дојдено до нештата кои се разгледуваат, ниту пак ќе ги смени патеките по кои понатамошниот прогрес би бил остваруван.

“In spirituality, truth is the only virtue”.
Спиритуалност, духовност, нешто што е толку навлезено во секојдневната употреба, што сите го претпоставуваат без да размислат двапати за тоа што точно означува (се вика и дух на времето, во духот на науката, дух, духовит, духовност, дух, дух, спиритуалност, спирит.. премногу е). Тука ми е проблемот, сите поседуваат духовност? Духовноста тогаш не е само уживање во музика, уживање во приказна, уживање во гледањето на ветрот кој се пробива низ дрвјата, духовноста ја имаат и сериските убијци, силувачите, диктаторите, оние кои малтретираат животни... Тогаш значи духовноста добива нова димензија, а човекот секако добива две опции - да биде спиритуален и религиозен, или пак само спиритуален. Вторава состојба секако му овозможува да прави што сака, т.е. му дава ултимативна слобода.. нешто што и мене како “духовен скептик”, ме задоволува.
Тогаш духовноста не е ништо повеќе од некојаситаму човекова карактеристика, која освен што самата се манифестира на повеќе или помалку јасни начини, и самата е манифестација на одредени процеси (ако шимпанзата немаат дух, тогаш духовноста е производ од онаа еволутивна кривина кај која нашата ДНК скршнала за 0.5 % од нивната). Кога имаме "манифестација на манифестацијата на промените", погоди кој дел е излишен.

Религиозните конотации при разгледување на духовноста се неизбежни.. Одејќи по стриктно научни патеки, таа едноставно - е невозможно да се сфати. Ако било кој ми посочи некаков метод преку кој биологијата, хемијата или физиката ќе ми откријат механизам за интерфејс со некаков дух, и интеракција со него - го прифаќам, но одбивам да го поминам остатокот од животот живеејќи со претпоставка која може да биде лажна.
Ако земеме дека духовноста не е ништо повеќе од "осет за постоење" тогаш ОК, нека стои, нека ја имаме, и нека нема никакви реперкусии. Науката не може да ја допре (нема ни причина за тоа).
Ако земеме дека духовноста е нешто покмплексна, и дека е способна за наметнување на одреден начин на однесување, т.е. претставува некаков контролен механизам на мозокот тоа значи дека меѓу овие две (духовноста и мозокот) постои размена на информации. Знаејќи дека мозокот е мерлива, реална и физичка компонента во системот, тогаш мора да постои некаков интерфејс. Доколку телото може само да го изгради и користи ваквиот интерфејс, тогаш тој би можел и да се емулира.

Што се однесува до објаснувањето на духовноста со научни принципи, тоа иако задоволувачко, сепак е неконцизно, затоа што духовноста во основа е немерлива. Тука и го гледам проблемот на духовноста и науката. Науката вика, измери го X и си го докажал неговото постоење. Духовноста вика, X е во нас затоа што Y (мерливо) е манифестација на X - без да даде понатамошни инструкции за како да се најде таа поврзаност меѓу двете.

За некого, светот каде што не постои духовност е намргоден и темен. За друг таквиот свет е само индиферентен.

Да.
Секој свесен човек поседува осет за постоење, дури и убиците. Животните не.
Прашањето е дали треба или не треба човек артикулирано да ги насочи своите напори кон развивање/стимулирање на тој осет и дали тоа ќе има реперкусии.
Во секој случај е прашање на личен избор и афинитет.

Несомнено.
Религиозноста е организирана духовност и како таква, подвид на истaта*.

Да и еве како тие насочени духовни практики ја прават таа разлика.

Прво: One theory, presented by Daniel Goleman & Tara Bennett-Goleman (2001), suggests that meditation works because of the relationship between the amygdala and the prefrontal cortex. In very simple terms, the amygdala is the part of the brain that decides if we should get angry or anxious (among other things), and the pre-frontal cortex is the part that makes us stop and think about things (it is also known as the inhibitory centre).

So, the prefrontal cortex is very good at analyzing and planning, but it takes a long time to make decisions. The amygdala, on the other hand, is simpler (and older) in evolutionary terms). It makes rapid judgments about a situation and has a powerful effect on our emotions and behaviour, linked to survival needs. For example, if a human sees a lion leaping out at them, the amygdala will trigger a fight or flight response long before the prefrontal cortex responds.

But in making snap judgments, our amygdalas are prone to error, such as seeing danger where there is none. This is particularly true in contemporary society where social conflicts are far more common than encounters with predators, and a basically harmless but emotionally charged situation can trigger uncontrollable fear or anger — leading to conflict, anxiety, and stress.

Because there is a gap between the time an event occurs and the time it takes the amygdala to react, a skilled meditator may be able to intervene before a fight or flight response takes over, and perhaps even redirect it into more constructive or positive feelings.

Второ: Studies done by Yale, Harvard, Massachusetts General Hospital have shown that meditation increases gray matter in the brain and slows down certain brain deteoriation. The experiment included 20 individuals with intensive Buddhist "insight meditation" training and 15 who did not meditate. The brain scan revealed that those who meditated have an increased thickness of gray matter in parts of the brain that are responsible for attention and processing sensory input. The thickness increased was not much. It only increased from eight thousandths of an inch to four thousandths of an inch (3.175 x 10-6m - 6.35 x 10 -6m). The amount of meditation is directly proportional to the increase in gray matter. The study also show that meditation helps slow down brain deteoriation due to aging.

Исто како и со вистината.

__________________________________________________

*Безобразен си и тенденциозно злонамерен:). Не дискутирам повеќе со тебе...за какви цели ти тоа би ја користел таквата некаква ултимативна слобода, кога очигледно зборуваме за слобода насочена кон "развивање и збогатување на внатрешниот свет", а не "да правам што сакам"!
Пази каква порака им праќаш/ме (особено) на младите на форумов.

Зошто вредносни судови за духовноста, демек според тоа што го кажуваш, "добрите" се тие спиритуалните, а лошите не (???)
Не гледам зошто мачител на животни не би бил суеверен и да не се плаши од црна мачка, диктатор да нема искрена вера па да не се моли на Господ, сериски убиец да не медитира и да не се преокупира со длабоки размисли за смислата на животот или силувачот да не ужива во музика, да биде инспириран и самиот да твори.
И духовно многу изградениот човек може да биде "лош" и да направи злосторство.

Тоа што има "осет за постоење", како што ти викаш, не го прави човекот ниту добар, ниту лош, може некој да е романтичен, а може и дебелокожец, смешен или дибек - повеќе е прашање на личен праг и на дозирање на духовниот потенцијал што тој човек го избрал во секојденвното однесување, ама свесноста тој ќе ја има во секој случај и таа нема вредносна конотација.

==================

Ај кога више почнав да едитирам, еве да додадам уште една компонента што мислам дека е важна и вредна да се спомне.
Како тоа и во најпримитивните општества кога човековиот живот не се разликувал многу од тој на животните: да се прехрани, да се репродуцира и да се одбрани од грабливци, уште тогаш таквиот човек цртал во пештерите и обликувал накит.
Врска немал ни од наука, филозофија, религија, едвај зборувал артикулирано ама имал имагинација, потреба за креација и уметнички израз.
Не мислиш дека се тоа типично човечки карактеристики што ја изразуваат неговата духовност? Или? На слоновите? Амебата? Кактусот? Што изразуваат ако не духовност? Кон што се насочени? И зошто?

Накит ало! Во тие услови и во такво време...
Ја до ден денешен не успеав да рационално да разберам чуму е конкретната функција на накитот, дали таква има и зошто сакам да го носам, ама ми треба

Homo (sui) homini lupus est!

Ова го кажуваш со голема доза на сигурност...
Јас би рекол дека човекот и животните се единствените отстапки од инаку строго причинско-последичниот универзум. Иако, свеста и чуствата се во принцип прилично предвидливи.

Религиозноста наметнува некаков морален кодекс, додека за духовноста се согласивме дека е прилично либерална во тој поглед. Место подвид, би рекол мутација. Или религиозноста би била "истренирана духовност".

- Кон англискиот дел од твојот пост - не го пронајдов зборот spiritual во ниедна форма, така да тука, немам што да додадам.

па да си идат рака под рака тие две, духовноста и вистината.. духовноста има проблем кога ќе се појави љубоморната реалност. =)

ослободување на човекот, по било која цена. ако ова ме прави безобразен, тогаш аферим.

кој давал вредносни судови за духовноста?! јас - не... а ова погоре може да се сведе на : колку луѓе - толку "духовности".
Колку може "духовно да се изгради" човек кој не препознава духовност и не се обидува да се гради духовно?

Според една документарна серија (на чиј наслов не можам да се сетам) првите слики насликани во пештерите содржат одредени grid-like компоненти кои укажуваат на фактот дека се директен резултат на флешбеците (afterimages) кои му се јавувале на човекот кога ги затварал очите.
Но тоа настрана, кога зборуваш за слики во пештери (како "недвојбено" духовни манифестации), кои се појавуваат некаде во горниот палеолит, знаеш ли колку видови на Homo генот поистоветуваш со амеби и кактуси? Збориме за видови со дури и до 99.9% ДНК поклопување. Знаеш ли колкав период на човекова еволуција (па и еволуција воопшто) дискредитираш како "темно доба", т.е. лишен на духовност?!?

Нели сметате дека го преценувате т.н. Homo ген? Амебите и кактусите ја имаат комплетирано својата еволуција. Ние, возвишените и духовни суштества, тукушто ја започнуваме. За разлика од мравките или пчелите кои точно знаат што и зошто прават, уште се прашуваме зошто сме тука и која е нашата цел. Имаме ние уште запознавања пред себе и за себе, додека се осмелиме да делиме памет дека животните и растенијата се на пониско скалило од нас.

I'm Winston Wolf, I solve problems.

Чисто процедурално, не постои такво нешто како комплетирана еволуција. За да биде комплетиран еден процес, значи треба да биде постигната неговата првична цел.

Пробарај по дома некоја лебарка. Таква била и пред 300 МИЛИОНИ години. Малкуцка подолги ноџињата. Ако не те нрзи измери ги.

I'm Winston Wolf, I solve problems.

"малкуцка подолги ноџиња" : 300 милиони години = промена : време = брзина

дури и да е:

"скроз исти ноџиња" : 1 милијарда години = 0 промена : време = 0 брзина,
потенцијалната енергија не зависи од брзина, туку од сила.

... не едно те исто. Нам ни паднало крзното (или на повеќето) кога затоплила земјава.

I'm Winston Wolf, I solve problems.

нормално дека не се. адаптацијата е подмножество на еволуцијата.

1.Амебите и кактусите ја имаат копмлетирано својата еволуција
2.Мравките и пчелите точно знаат што прават

1. Комплетирањето на еволуцијата е гупост како поим. Ништо ја нема комплетирано, секој организам еволуира со текот на времето, прилагодувајки се на условите, истребувајќи ги слабите видови, оставајќи ги тие што успеале да се адаптираат на новите услови итн... Доколку условите за живот се сменат, амебите и кактусите ќе мора или одново да еволуираат или ќе угинат како вид.
2. Што точно прават мравките и пчелите? Дали мислиш дека собирањето храна е некоај возвишена цел? Потрага по духовното? Или само следење на нагон за преживување? Дали и ние не го правиме истото само во малку модифицирани услови? Животните и растенијата се на еволутивно скалило подолу од нас. Ние имаме најразвиен нервен систем, најкомлицираниот биолошки механизам, што сеуште не е сфатен и разјаснет во целост. На пример нервниот систем на растенијата е многу подобро разбран до сега (како, зашто и кога растат, ствараат плод итн..), ако тоа е некаква индикација. Единствен проблем тука е тоа врз која основа го дефинираш ти тоа пониско скалило

Altough the way the women looked at me on that cruise ship, i might as well have been dead.

нејќи да бидам тој што ќе крши филм, ама што има врска филозофијата, еволуцијата и една домашна лебарка со тоа дека НГ ќе гради Св. Никола на плоштад?

Ок.
Тоа што кучето манифестира чувство (може да се налути, да биде злопамтило и сл.) и е интелигентно не го прави и свесно или емотивно. Или пак делфинот, и тој е прилично интелигентна форма на живот.

Не се емотивни. Немаат имагинација, копнеж или хумор.
Мајмуните исто покажуваат чувства, љубопитност и сл. но немаат духовност.
Тука е разликата, многу грубо кажано, што ја прави таа дистинкција помеѓу имање на само интелигенција или чувства со имање на духовност.

За остатокот на коментарот немам што посебно да додадам, дури некако и ми се допаѓа:)

п.с. Сликите во пештери ги наведов како симплифицирана илустрација за автентични_ духовни_потреби и за нивна манифестација и тоа во најчист првичен облик.
Инаку не мислев да дискредитирам и да омаловажувам ниедна форма на постоење на жив организам или да го глорифицирам Човекот и жалам ако некој така ме сфатил.

Homo (sui) homini lupus est!

Што очекуваш Сајко - виц да ти каже кучето? Може и ти кажало, а не си го разбрала. Кому фали хумор во тој случај? Или имагинација?

Единствената емоција , која не’ двои од останатите форми на живот, на кое толку инсистирате, драги мои е стравот. Во случајов, стравот од Креаторот. Од страв да не зажали што не’ создал (кого од глина, кого од калциум и фосфор, односно од ребро), му жртвуваме животни, му правиме храмови и продолжуваме да живееме во илузијата дека ние - како и Тој што не создал според својот лик, сме најсупер од сите и од све.

I'm Winston Wolf, I solve problems.