Пријавување
Навигација
Барај со Најди!
Рандом тетка/батка :)
Активни стории и анкети
- Големиот брат ти дише у врат (9) - Новица
- Доста зборување за политика,ајде малку за ОЛИМПИЈАДАТА (25) - dimitar27
- Продолжува циркусот околу апсењето на Заев (28) - Tapa user
- Најголема глупост у задње време (34) - Konstantin
- Жени Македонки, селете се у општина кај што нема Албанци, раѓајте четири деца и право во пензија (76) - Tapa user
- Не е лесно да си работник во фиром (21) - Lans
- Сидата повеќе не е смртоносна болест (4) - Obi
- СДСМ го напушти Собранието (61) - гоце
- Најмогу сакам: (18) - цепе
- Парични казни за рекламите на латиница (13) - dimitar27
Активни теми во детското катче
- МОДЕРНИ ФОБИИ (1) - GoodBytes
- Импровизирано пътуване до Охрид (в две части) (27) - Софиянец
- тестирања во школите (4) - Zelka
- СКОПСКА ПИВАРА И КОКА КОЛА (12) - aleksandra85
- ЗА МАКЕДОНИJА СО ЛУБОВ (24) - struzanec85
|
21 август, 2008 - 20:46
[веб кирилица] |
Да се има или да се биде?Успехот во работата зависи од средствата што ги избираме. На пример, кофата е одлично средство за полнење вода, но не и за риболов -- за таа цел користиме мрежи. Како што кофата е средство за зафаќање и пренесување вода, сопственоста е инструмент за зафаќање и пренесување вредност. За различни намени постојат соодвентни облици сопственост: приватна, државна, јавна, групна. Сопственичките права се одликуваат со (1) право на користење и (2) право на исклучување, односно недозволување на користење на други лица. Сопственост 1.0 Правото на користење постои откако постои сопственоста. Најголемиот дел од нашата еволуција ја имаме минато во мали ловечко-собирачки групи. Оружјето и алатот биле во лична сопственост на секој од членовите бидејќи секој од нив ги користел во секојдневната работа. Плодовите од трудот се распределувале на рамноправен начин во групата. Во ваквите заедници концептот за поседување на нешто што не се користи лично бил непојмлив. Пример од скорешното минато за ова се „купопродажбата“ на американскиот континент. Кога американските индијанци (ловци и собирачи) ќе „продале“ некоја земја за десет ќебиња и две пушки, тие веројатно им се чуделе и смееле на глупите белци што има даваат корисни предмети за некакво си апстрактно „имање“ на земја. За жал, остатокот на приказната не е толку смешен.
Од друга страна, правото на исклучување е релативно нов изум. Со земјоделската револуција пред околу 10-12 илјади години работите значително се менуваат. Големите житни приноси и припитомените животни овозможуваат населување, а потоа и зголемување на населението. Тоа пак за возврат овозможува обработка на поголеми површини, распределба на работата, рударство, итн. Меѓутоа, за сето ова да е можно, било потребно да се редефинира сопствеништвото. Причина за тоа е што вака овозможените големи заедници ја губат способноста за саморегулирање што ја имале поранешните мали заедници. Поединците како рационални економски играчи се мотивирани да придонесуваат што е можно помалку кон заедницата, а од неа да користат што е можно повеќе ресурси. За да се избегне ваквата трагедија на заедницата, се јавува правото на исклучување како клучна одлика на приватната сопственост. Овој нов вид сопственост се има покажано како извонредно успешен не само во аграрното стопанство, туку со мали дотерувања (монетаризација) и во досегашниот развој на капитализмот. Меѓутоа, покрај извонредните придобивки во економскиот развој што ги има овозможено овој инструмент, тој (заедно со централизираната хиерархија како главен облик на општествено-економско организирање), доведува до акумулирање на голема вредност кај мал број поединци. Дури и ако ја оставиме настрана моралната димензија на овој проблем, практичните проблеми се очигледни: Нееднаквоста доведува до нестабилност: соочени со ограничени можности за остварување на потребите, немачите прибегнуваат кон високо-ризични постапки, како што е криминалот, или пак својата фрустрација ја изразуваат низ насилство и тероризам. Во денешни услови, имачите се многу поранливи во овој поглед. Дополнително, вишокот материјална вредност доведува и до здравствени проблеми кај имачите: кардиоваскуларните болести предизвикани од преголема тежина и депресијата се болести со најзабрзан развој во минатите три децении. Сопственост 3.0 Меѓутоа, информациско-комуникациската револуција наметнува не само потреба за нова ревизија на тоа како ја разбираме сопственоста, туку за прв пат и реална можност за правична распределба вредност, како основа за едно хармонично и вистински човечко општество. За разлика од комунистичките револуции, потхранети токму од вртоглаво зголемувачката нееднаквоста на капитализмот, а каде што ревизијата беше изведена по насилен пат -- денес тој процес тече спонтано и доброволно. Главна причина за тоа е природата на новото стопанство во кое се произведуваат информации, знаење и култура. За разлика од материјалните ресурси кои што се ограничени и ривалски (користењето од страна на еден поединец оневозможува тоа да го прават другите), нематеријалните ресурси и производи на комуникациско-информатичкото стопанство не само што се неривалски, туку нивната вредност се зголемува со зголемувањето на бројот на корисници. Законите на Мур, Меткалф и Рид ја моделираат динамиката на забрзаното овреднување во инфраструктурата на новото стопанство. Последиците за зголемените продуктивност и создадена вредност се очигледни. Затоа, без грижа. Секако дека ќе има луѓе што ќе се противат на промените. Нека ги, нека си возат Сопственост 2.0, нека ловат риба со кофа. Во не толку далечна иднина, сепак ќе мораат да направат апгрејд, пошто новиот деловен оперативен систем го бара тоа: ене ги Гугле, Фејсбук, Скајп и компанија даваат се за без пари. За разлика од Сопственоста 2.0, каде што главниот акцент е на правото на исклучување, во Сопственоста 3.0 акцентот е на максимално вклучување, бидејќи бројот на косопственици е клучната вредност во законите на Меткалф и Рид. Тие што нема да ја разберат оваа промена на парадигма, во најдобар случај ќе преживеат. Можеби ќе имаат, но нема да бидат. http://www.p2pfoundation.net/  хммм - од ZisDead на 21 ноември, 2007 - 13:26
цитат:„За разлика од комунистичките револуции, потхранети токму од вртоглаво зголемувачката нееднаквоста на капитализмот, а каде што ревизијата беше изведена по насилен пат -- денес тој процес тече спонтано и доброволно.“ Дали си слушнал за Фабијанизам? Ова за кое ти говориш е Фабијанизам, и секако е чист КОМУНИЗАМ. Вие педерите никако да се откажете од целта телесните отвори на популацијата да бидат во јавна сопственост и достапни секому. Communism is monopoly capitalism најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Ти правиш ли - од Сељачиште на 21 ноември, 2007 - 14:09
Двете основни идеолошки струи во комунизмот се Марксизам и Фабијанизам. !!! Глупости. Глу-пос-ти. Кај си го прочитал ова жифти све? Ти правиш ли разлика меѓу социјализам и комунизам? Пак расправаш на теми кои не ти се до крај јасни. Аман! Не знам како не ти стана незгодно, еден куп луѓе те читаат, ало! најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Твоето - од ZisDead на 21 ноември, 2007 - 14:30
Твоето јадење гурабии после моите постови како и секогаш е тотално неповрзано со текот на муабетот. Село гори баба се чешла. Ајде ти објасни што е разликата, и колку тоа воопшто има врска со мојата поента, ако си ја разбрал. Ајде баш сакам малку да се смеам. И веднаш гледаме „мисловна полиција“ на дело. Дежурниот комуњарски педер го сокри мојот претходен коментар. Communism is monopoly capitalism најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Комунизмот е - од Сељачиште на 21 ноември, 2007 - 15:03
Не азис, тoкму твојот коментар е неповрзан со темата за која пишува тумач. Но, остај што е неповрзан, туку содржи и глупости. Пази ваму, читај ако си маж: Комунизмот е политичка идеологија. Ова го разбираш или треба да објаснуваме што е политика, што е идеологија и на крај што е политичка идеологија? Све ми се чини дека ќе треба. Социјализмот, од друга страна, е економски систем. Или, поточно, конгломерат на својства кои може да ги има даден економски систем. Ова го разбираш ли или треба да објаснуваме што е економски систем? Политички артикулиран, социјализмот подразбира силна држава која со својата сила ќе ги контролира средствата за производство и распределбата на добрата. Од друга страна, во политичката артикулација на комунизмот (каква што до сега светот не видел) државата воопшто не постои. Ти текнува на ова? Со други зборови, социјализам и комунизам се баби и жаби, а фабијанизмот се однесува на првото. Фабијанизмот е општествена идеологија, движење кое се залага за постепено доаѓање до социjалистичките каузи и не мора да има (како што воглавно и нема) ама баш никаква врска со некаква комунистичка идеологија. Речиси сите современи, развиени капиталистички системи во себе имаат инкорпорирано еден куп социјалистички елементи. Нивната политичка репрезентација се, меѓу другите, разните лабуристички и ним слични партии. Кога те читам што пишуваш на овие теми многу ме потсеќаш на драган733 кога расправа за филозофски теми. Чул нешто, се нафурал, мисли дека многу знае, се распишува, а уствари појма нема. Ете тоа си ти азис. Ти си политички драган733. најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Твоето - од дамјан на 21 ноември, 2007 - 15:46
И веднаш гледаме „мисловна полиција“ на дело. Дежурниот комуњарски педер го сокри мојот претходен коментар. да бе, гледаш дека тука сите се против тебе, те цензурираат, те регулираат ... се прашувам кога ќе дојде денот да ти ги менуваат постовите. Што не си отвориш блог а? Така ќе можеш непречено да ја објавуваш вистината. најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
 фабијанизмот е - од toomuchisnotenough на 21 ноември, 2007 - 14:34
фабијанизмот е социолошка идеологија која што се има стремено да воведе промени преку менување на јавната политика и убедување на луѓето дека нивниот начин е подобар. за разлика од нив, јас ги опишувам технолошко-пазарните фактори кои што веќе условуваат големиот бизнис да усвои нова дефиниција за сопственоста. фабијанизмот е нормативна идеологија, општественото производство е денешна реалност. ___________________________________________________________________ најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Цитат:
туку за - од Зелен на 23 ноември, 2007 - 19:37
туку за прв пат и реална можност за правична распределба вредност Варијации на мислава стално биле туркани низ историјата знајна и незнајна и никад не завршило идилично. Овој пат нема ништо што ќе ве напраи исклучок. И што е по ѓаволите правична распределба на вредност ? Ако моеш тоа да го дефинираш ќе биде топ. Ако не може да се дефинира онда и неправична распределба на вредност не може да се дефинира како антипод. Дали е правична распределбата на вредност кај Гугл, Скајп, Фејсбук итн ? -- најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Зелен - од toomuchisnotenough на 24 ноември, 2007 - 05:48
туку за прв пат и реална можност за правична распределба вредност Варијации на мислава стално биле туркани низ историјата знајна и незнајна и никад не завршило идилично. спореди ја распределбата на вредноста во феудалните општества со таа во капиталистичките. не ти се чини дека има голема промена кон подобро?
Овој пат нема ништо што ќе ве напраи исклучок. целта на постот беше токму да прикаже како едната од структурните промени (редефинирањето на принципите на сопственоста) веќе прави исклучок. другата таква промена е појавата на нов облик на организирање на работните односи, имено напуштање на компанискиот централизиран/хиерархиски модел во корист на дистрибуирани мрежи кои спонтано се организираат врз основа на интересот на соработниците за завршување на одреден проект.
И што е по ѓаволите правична распределба на вредност ? Ако моеш тоа да го дефинираш ќе биде топ. да има различни дефиниции и секоја од нив е релевантна на свој начин. (1) секој да добива иста количина ресурси како и секој друг мене, како комуњар, највише ми се свиѓа (4). знам, многумина ќе покажат на човечката ненаситност како доказ за неодржливоста на овој модел, но тоа е проблем само во однос на материјалните ресурси. the best things in life aren't things -- материјалните ресурси го подобруваат квалитетот на животот само во случајот кога ги креваат луѓето од голема сиромаштија во некаква си средна класа: редовна исхрана, покрив над главата, здравствена грижа, безбедност од насилство. откако тие ќе се средат, има други работи што се многу поважни за среќата од парите, што го знаеме од хиерархијата на потреби на абрахам маслоу. новата технолошко-економска парадигма овозможува полесно исполнување на повисоките нивоa на потреби. денес луѓето се обидуваат да ги исполнат тие повисоки потреби (за припаѓање, за почит) со тоа што акумулираат голема количина материјални ресурси, па нив индиректно ги користат за да ги добијат повисоките. но, ова не само што е неефикасно (во секоја конверзија има загуба), туку понекогаш и контрапродуктивно. со мала реконцептуализација за тоа што е она што навистина ми треба (за разлика од она што ме научиле дека треба да го сакам) , новото стопанство овозможува секој да добие она што му треба. најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Цитат:
да има - од Зелен на 24 ноември, 2007 - 09:41
да има различни дефиниции и секоја од нив е релевантна на свој начин. Добро. Првата е неправична, секој не заслужил исто. Втората е фер, ама има мана, ретки се луѓето кои ќе ги искористат земените ресурси продуктивно за создавање нови ресурси. Третата, е за третата мене ми беше во памет цело време коа се спомна правичната застапеност ама тука е проблемот како да се оцени кој колку заслужил ? Четвртата е ОК за СтарТрек утопија, ама во реалноста скромноста е карактеристика на единки, а не на популацијата -- најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
„Природата на - од Сељачиште на 24 ноември, 2007 - 10:21
„Природата на луѓето“ не е нешто фискно и непроменливо. Таа се менува еволутивно. најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Да, на - од Зелен на 24 ноември, 2007 - 10:30
Да, на еволуцијата и требаа милиони години. најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
На билошката - од Сељачиште на 24 ноември, 2007 - 11:53
На билошката еволуција - да. Но општествената и психолошката се случуваат за многу, многу пократки времиња. Не се инати и доста више за ова. најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Цитат: - од toomuchisnotenough на 24 ноември, 2007 - 21:13
Природата на луѓето е против четвртата дефиниција на правичната распределба. зависи од учесниците во распределбата. да речеме, не дај боже, некој од членовите на твоето семејство да се разболи или да не може да заработува за живот? веројатно без многу мислење ќе го споделиш она што го имаш со нејзе. можеби нема да и купиш бунда, ама ќе има што да јаде и каде да спие. значи, природата на луѓето е таква да не дозволуваат членовите од нивната група страдаат, особено кога цената за намалување на нивното страдање е релативно ниска во однос на вкупните ресурси што ги имаат. понатаму, поимот за тоа што е „моја група“ станува се' поширок со текот на времето и подобрувањето на комуникациите: почнувајќи од тесното семејство, ловечко-собирачката група, племето, народот, па се' до денешните супранационални идентитети (нпр. европска унија). земи го концептот на социјална држава, идеата дека државата има обврска да се грижи за своите најсиромашни членови и да им ги обезбеди основните егзистенцијални услови. погледни како тоа изгледа во скандинавските земји со нивниот прогресивен даночен систем. денес тој процес го гледаме во полето на меѓународниот развој: милениумските развојни цели и останатите би- и мултилатерални програми за помош на најсиромашните земји во светот. и то. не се работите така лоши како што изгледаат на телевизија. ___________________________________________________________________ најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
 Значи, Гугл, - од judge на 23 ноември, 2007 - 21:28
Значи, Гугл, Скајп и останатите не даваат се` за без пари. Нивниот бизнис модел е таков што она што го даваат бесплатно на корисниците, дебело го наплаќаат од рекламерите (во случајот со Гугл, на пример). Нашата перцепција, како учесници во целата зделка, е дека се` е бесплатно. „Правичната распределба“ е фантазија на социјалистичките и комунистичките идеологии. Нема никогаш да има такво нешто. Секогаш ќе има богати и сиромашни - освен ако не се исполнат зборовите од песната „Америка и Енглеска биќе земља пролетерска“. Во меѓувреме, ние - кои произведуваме интелектуални добра - мора да живееме од нешто. Глупаво е да се помисли дека јас се` би дал бесплатно, само затоа што некој филозофира дека моделот на наплата е застарен. најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Во право си. За - од Зелен на 24 ноември, 2007 - 01:18
Во право си. За Гугл и Скајп и за нас, производителите на интелектуални добра. Друго нешто, богати и сиромашни мора да има, ако не за друго, барем за вреднување на достигнувањата на единката во општеството. Некој учествува повеќе, а некој чисто има паразитски статус, т.е. е зијан (штурче и мравка прикаска). Проблемот на гореспоменатата `праведна распределба` е што не постојат објективни мерила за придонесот на поединецот за да воопшто се распределат добрата праведно. Монетарниот модел е моментно најфункционален и далеку од застарен во тој поглед, и според мене функционира доволно добро. Целиот концепт на слободниот пазар овозможува релативно фер еволуција на целокупниот систем, иако и тој како идеалистички концепт има докажани мани во пракса со кои што државите се справуваат на различни начини (пример антимонополски тела и закони). -- најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
Значи, Гугл, - од toomuchisnotenough на 24 ноември, 2007 - 04:39
Во меѓувреме, ние - кои произведуваме интелектуални добра - мора да живееме од нешто. Глупаво е да се помисли дека јас се` би дал бесплатно, само затоа што некој филозофира дека моделот на наплата е застарен. разбира се'. веќе спомнав дека муабетов нема за цел да им кажува на луѓето како треба да прават, туку да опише работи што веќе се случуваат. луѓето тешко менуваат навики заради идеологија, но лесно кога системот обезбедува мотивација за тоа. ако пред 20 години некој предвидеше дека едната од најбрзо растечките компании во сад, со обрт од 10 милијарди долари ќе го нуди својот производ бесплатно на своите корисници, ќе беше во право, но немаше да може да ги опише мотивациските фактори заради кои што таквиот деловен модел се покажал како супериорен во однос на претходниот (пари за производ). на сличен начин, и јас не можам да замислам како точно ќе изгледа деловниот модел во 2040 година, но ми се чини дека приватната сопственост ќе има периферна улога. најави се или зачлени се за да пишуваш коментари
|
![[се смее]](/misc/smileys/smile.gif "[се смее]")
![[тажен]](/misc/smileys/sad.gif "[тажен]")
. Природата на луѓето е против четвртата дефиниција на правичната распределба.
Последни коментари