моноспитовскиот мангуп, бе!!! =))
ќе биде тоа хит на АТВ, осечам

Целзиус, нормално... кај знаеме ние температури во Фаренхајти? Инаку, јас за Големото Уво гласав. Тоа е објаснето под точка 3 овде.

Штета за луѓето, си отидоа во до денес неразјаснети околности и со многу контрадикторни факти. Нашите преплатени институции дебело кикснаа во тој случај, нека им служи на чест.
--

Навистина можеби требаше „Целзиус 26/2“ или симболички „26/2°C“ (притоа 26/2=13 ).

А за твојот роденден – е, тоа беше датумот на неговата погибија! Што да правиме, додека еден се весели, друг тагува... Отсекогаш така било!

Да си жив и здрав брат!

Ја од мои 18-години, секогаш пумпав крв за добробитие на останатите. Мојата крвна група 0-, може да дава на сите, ко Макпетрол бензинска пумпа сум. Имам добиено и значка, мада бурекот што ми го даваа, поише го ценам. Еднаш на мајка ми кога и правеа операција (малце патетика нели), ја прв требаше да давам крв, ама докторот ми кажа, Чомбе, тебе те испумпаа пред недела дена. Но, имаше едни ортаци од Босна што беа у ЈНА у тоа време у Скопје и средија работа, исто ко ја коа бев у Љубљана у ЈНА, испумпав пола кило за добробит на сите.

Мене ептен ми се свиѓа „крводарителство“ и го поздравувам тој чин со two thumbs up!

Кај мене сега у Америка у фирма, барем два-три пати годишно има крводарителски акции. И од 500 луѓе, има едно 20-30 доброволци. Бенефициите, ако можат така да се наречат, се исти. Не добијаш бурек, ама добијаш купонче за бесплатен ручек. Нормално, никој не дава крв заради купонче за ручек.

Ја сакав да дадам, ама си викам, Чомбе, ќе ги отруеш луѓето, нема смисла. И го гледам тој „ортакот“ што работи на компјутер, познат од негде. И ми текна, ни шиткаше грас, пред 2-3 години. Му викам, брат вака и вака, овој ми вика, абе иди легни, иглана те вика, каков грас, ние гледаме само да нема сида и некои тропски болести. Чак штавише, пожелно е, поише „минерали“ имаш.

Не е пожелно да имаш секакво ѓубре во крвта. Замисли, можностите каде таа крв потоа да оди се многубројни. Може да отиде во некое бебе, на пример. Идеално за да ја дадеш твојата крв би било кога не би пушел, пиел алкохол, кафе, пафкал грас & co., не би имал ризични (незаштитени) сексуални контакти, а би бил потполно психофизички здрав, среќен и наспан. Тоа би била екстра крв од прва класа.

Но, крв секаде фали. Луѓето не можат да си дозволат да бираат зашто едноставно нема доволно. Затоа секоја подарена крв е добредојдена.

А пропо твојава изјава, во Швајцарија беше донесен закон со кој им се забранува на швајцарските кравари да ги хранат кравите со марихуана, затоа што се смета дека млекото добиено од таквата исхрана е загадено.

Значи, за квалитетот на твојата подарена крв сто пати подобро е да не се труеш барем месец дена пред давање крв (подобро е воопшто не, ама ај...). Ако тоа не е возможно, тогаш е сепак подобро да ја дадеш отколку не, зашто некому и таа, каква - таква, најверојатно живот ќе му спаси.

Патем речено, не е само HIV причина за отфрлање на крвта. Исто е и со Hepatitis и слични работи.

For free, open and networked everything.

Млекото не е загадено, него страв им е кравите да не се навлечат на нешто по хардкор.

ако не се „бодам“ со игла, не значи дека не се „бодам“ со нешто друго

---------------------------
http://goranodchair.hi5.com

За Борис Трајковски:

Човекот и останатите со него се УБИЕНИ.Тука да нема муабети.Може да муабетиме кој и зошто ги убил, а не ДАЛи се убиени или било несреќа.Оваа тема беше веке на БАГРАва, toomuch е мераклија на тие муабти (он ја застамупва теоријата дека е несреќа)
За КРВОДАРИТЕЛИ:
И старата моја е платинест дарувател на крв.Само она нешто и нема многу добро мислење за бенифициите ко татко му на Гоги.Јес да помалку плака ако е у болница ама секоја година тие нивни права се повеке се намалуваат.
Јас сакав да давам крв ко дете,искрено у ЈНА пошо даваа 3 дена за мојата група, а за сите други 2 дена слободно отсуство (Чомбе нек потврди). АМа два дена пред да ми земат крв, ме ослободија од ЈНА - ДОЖИВОТНО НЕСПОСОБАН ЗА СЛУЃБУ У ЈНА, асоцијално-конфузиона личност (пак Чомбе го повикувам да авторизира за вакви дешавки у ЈНА). Иксрено, едвај дочекав да киндам, а за крв давање ку* не ме заболе. Е после, кога тетка ми најмила ја оперираа (и јас малку патетика) немаше крв.Џабе објансуевме дека мајка ми е платинаста фраерка....нема крв. Сакав да дадам јас, ама кога слушнаа роднините, одлучно рекоа НЕ. Зошто?? Пушти ги лудаци, ке и било нешто од мојата нечиста крв (книга имаше, ви текиње)
А напротив, можеше само боње да се „одмори“ жената, и да не арчат морфиум постоперативно )
ПОсле тоа веке немав ни желба, а ни вени од каде да ми зимаат крв.Ден денес мука мучам ако треба да ми се зема крв, идам кај посебна тетка у Војна болница (ова е некоја уродена заебанција, вените ми се тенки а длабоко, и тешко кој може да ми најде вена)
Се плашам не дај Боже ако некад ХИТНО затреба да ми се даде инфузија, ама ме убедуваат дека за тоа има посебна финта, те засечуваат на груди и ставаат као катетарче.НЕ ДАЈ БОЖЕ.
Толку.
А не, уше ова:
ГОРАНЕ СИНЕ, како бре не ти е срам?!? Па уште се кажуваш дека си од Чаир, а се плашиш од игла.АРАМ ДА ТИ Е МААЛОТО, АРАМ ! ! Ти не си достоен да се нарекуваш чаирчанец )))

BONUM PENIS PAX IN DOMUS

Друже Димко, јас никаде не сум рекол дека се плашам од игли, туку моментот на влегувањето на иглата во мојата вена и шприцањето на крвта во тоа пластичната тубица, ми е језиво до немајкаде. Како мал (3-4 години) имам примено преку 100 инекции, поради ларингитис. Толку бев болен што морав да лежам во Козле извесно време. Башка ми се деси еден многу лош момент при операција на апендикс (ќороцрево) во 8мо одд. Лежам јас во операциона сала и ме спремаат за операција, кога сестрата не може да ми ја погоди вената. Пробува еднаш, двапати, трипати...дури од петти пат успеа. Раката ми беше масакар. Се чувствував `ко швајцарско сирење. Едвај пола шише инфузија успеаа да ми дадат, при што левата рака ми отече двапати повеќе од десната. Изгледа сето тоа доведе до мојата сегашна одбивност кон „иглање“

пс. за сите други што мислат дека не сум достоен да се наречам чаирчанец, нека дојдат на гости да ги прошетам низ Дижонска

---------------------------
http://goranodchair.hi5.com

Ej! И ја у ЈНА давав крв за -3 дена помалце војска, немаше тука никаква хуманост. Хуманоста се јавува откога ќе те испумпаат со крв и ти си горд што си дал. А она со асоцијално-конфучие личност, не знам што да ти кажам. И кај мене имаше еден оваков ортак од Скопје. Го пратија на психијатар у ВБЗ (Војна Болница Загреб) и овој му врзал шамар на психијатарот. И пред да го шутнат, викаше, абе психајатаров земо, наш чоек од Кичево, му врзав шамар иначе да не беше наш, ќе му извадев вилица?!?! После ни прати разгледница од Скопје на цела чета и пишуваше, цркнете сите!

И ја викам тоа брат. Нема боља крв од џаначка крв. Сите „минерали“ се тука. Пациентот има да биде кукурек!

Остај го бе, они се најопасни. На бурек откачува, на симит не знае што му се дешава у глаата. Ќе те упука у глаа и ќиде да си купи леген од пластичарите да пере нога.

Заборави да го додадеш неизбежнниот јоргут, без него не се може
Всушност, повеќе претпочитам да перам нога во када, со се другиот дел од телото. Не сум ти јас од оние со гужва пред веце, па да морам да се помирам со миење во леген, не не

Рестекпа за ова Нека биде комедија и онака животот завршува трагично Мислам кое фајде од лелекање. Јас од секогаш сум викал, кога јас ќе се департирам (најнов збор во македонскиот јазик наследен од филмот „The Departed“ ) прајте журка, радујте се или евентуално пуштете некоја комедија со Џим Кери или Адам Сендлер (моите омилени глумци од жанрот на комедијата), но во никој случај да не чујам плач, оти ќе ви се вратам и ќе ве скршам од ќотек

---------------------------
http://goranodchair.hi5.com