WOW! Ги поздравувам летачиве со Верица Ристевска и „Летај галебе“ (текстот е на доктор Врчаковски):

Има еден галеб тажен, о да, низ солзи мои што броди,
Има еден живот празен, о да, без ден да му се роди.
Има едни очи многу топли, сон што бараат низ животен прав,
Галеб тажен развил крилја в мојта душа, а таа го слуша, а таа го слуша.

Слушни плаче галеб мил, о да, во сонце што се гасне,
Бара помош, бара сила, о да, од мракот да го спаси.
Летај тивко, галебе мој тажен, допри сонце, зароби го в час,
Дај ми мало парче мирно сино небо, и стопли ми душа, и стопли ми душа.

Летај низ солзи мои, галебе мој тажен,
Летај кон неба твои, галебе мој тажен.
Летај кон очи топли, во мракот што тонат,
Дари им сон, летни спаси ги.

неке птице никад не полете, ал зато неке људи успевају у тооо! Ијааа Сашо Матиновски ;)

не ми работи потписот нешто