Не е моја Месечината, и затоа нема да им судам на паднатите круши под наведнатите дрва за масакрите на нашата етика и сфаќањето за револуцијата... Нема да и се предадам на темната страна на Месечината како што не се предавам на темната темнина туку молам за една точка згустена светлина, неправилна во ова време, но хранилка за моето его. И не мачете се да сфатите зошто воздухот нема боја, а обидете се да ја откриете бојата на вашите мисли... И ако не ја откриете, обоете ги со светлоста од вашите зборови... Можеби тогаш ќе се најде преведувач за лошите емоции и искривените вистини... А до тогаш, Месечината нема да биде моја, како што и Земјата не е своја...