Како патриот, би сакал да споделам некои мои мненија за ситуацијата во Македонија. Веќе сум читал многу стории од багра јунаците за сегашната ситуација. За поскапувањето на струјата, за бесперспективната иднина на младите луѓе. Најмногу ме погодува не сегашната ситуација, а нашата пасивност за моменталната состојба во Македонија. Полесно е да се бега, отколку да се избориме за подобра иднина.
Најмногу ме погоди кога на електронското издание на дневник прочитав И Африка посветла од Македонија. Слободно прочитајте ја статијата на http://www.dnevnik.com.mk/?ItemID=D8F1FA9538CE574698F1179CC8EDDA98. Колку е трагична ситуацијата.
Значи најлесниот варијант е да избегаме од Македонија и среќата да ја бараме на друго место. Повеќе сакаме да бидеме слуги во странство отколку господари на своето. Изгледа тоа ни е во гените. Повеке сакам да сум господар на своето, а не роб на странците. Што мислите колку од нашите Македонци кои живеат во странство имаат друга работа, освен како амали и чистачи. Нека не се навредат Македонците од странство, знам дека не е мал ни бројот на успешните Македонци. Многу би се радувал ако истите Македонци се вратат во Македонија и инвестираат во некаков бизнис.
Знам што ќе кажете, ти видел ли си каква е ситуацијата овде, тука има многу корупција и уште ред други критики. Многу добро знам. Сум ја видел и сум ја осетил. Осеќам длабока горчина за ситуацијата во Македонија, но не за себе си, туку за многуте млади семејства во Македонија. Затоа што тие се иднината и основата на една држава.
Место да им се заблагодариме со јајца и домати на власта за сегашната состојба. Место да правиме масовни протести. Ние што правиме? Бегаме од државата, уште полошо молчиме. Каков народ сме ние? Огледајте се на Французите, на нивната солидарност и пожртвуваност.
Зошто повеќе сакаме да купуваме странски производ, а не македонски производ, произведен од македонскиот работник? Како можеме да очекуваме да се поправи финансиската ситуација во Македонија? Вие кажете ми.
Веќе 15 години го јадеме лебот на горчината, корупцијата, бедноста. До кога вака? Толку од мене.
Последни коментари