се сретнавме на старото место..
јас и тој повторно..
секој од нас криеше по некоја тајна..
го видов јас тоа во неговите очи
а знам дека и тој го виде тоа во моите..
ја виде таа таинственост која не зближуваше
но и не правеше подалечни од кога и да е..

тој повторно ме гушна..
знаеше тоа да го прави толку добро..
многу удобно се чувствував во неговите
прегратки..
ги минував ноките чувствувајки се безбедно..
затоа што кога беше со мене беше само мој..
не дека го сакав тоа..но сепак се чувствував
прекрасно..
ми беше како мало прибежиште од моето
пренатрупано секојдневие..

мислев дека заслужува да бидам
искрена со него..да нема ниту една од оние
мали лаги кои најчесто ги применував..
мислев дека заслужува да бидам фер но..
сега знам дека некогаш и кога ке згрешиш
можеш да направиш нешто исправно..
сега знаев дека нема да се каам за моите грешки..
затоа што не ни сакав да се каам..

ах..слатко неверство..

ме гледаше со сјај во очите..
знаев дека нешто му се врти во онаа и така
празна глава..го прашав што..
а тој само рече .. нешто убаво..
се надевам дека не мислел дека ке му поверувам
на тие зборови..
а не знам ни дали му беше и важно..

чекорев со него..
повторно прегрнати..
но сега се чувствував како
најмизерното но и како најмоќното суштество
во исто време..
но сепак ми изгледаше сосем лесно..
те изневерив..му реков..

некоја чудна насмевка се појави на моите усни..
бев самозадоволна..
бев В!ТСН во секоја смисла и ми се допаѓаше тоа..
ах..колку ли само ми се допаѓаше тоа..
се чувствував како кралица..

сега веке го заборавив неговото име..
неговиот лик испари во просторот..
само измамата остана..
се насладувам јас..

уште една попатна станица во мојот живот..
ја поминав и таа..
колку прекрасно се чувствувам..
нема последици..
нема љубов..
само уживање..

*така таа продолжи по својот пат..

за оние кои биле неверни..и..за оние кои биле изневерени..
со „љубов“..