Зошто на девојката што ја сакам никогаш не сум и кажал те сакам, а ја сакам најмногу на свет? Зошто секогаш сум кул кон неа, а одвнатре горам на секој нежен поглед, не знам ни сам? Можеби страв да не ме одбие, можеби паника, а можеби затоа што јазикот ми се фаќа и неможам да изговорам правилно ниту збор. И зошто сите девојки кои ми се допаѓаат мора порано или покасно да одат во странство? Зошто за мене не важи она далеку од очи далеку од срце, ја немав видено којзнае колку време, а пак штом затворам очи ја гледам нејзината мила фаца? Зошто сум љубоморен на секој кој прави муабет со неа, а не ми е девојка? Зошто го избришав нејзиниот телефонски број? Зошто нозете ми се кочат, рацете ми се грчат, фацата ми станува тажна? Зошто се измачувам себе си, а можеби и неа? Зошто ги повредувам само оние што ми се блиски, а сум добар кон сите други? Зошто продолжувам да дишам? Зошто не се качам на највисоката зграда да изведам една ласта? Зошто ве замарам вас со сиве овие работи?
Илијада зошто, а само едно затоа. Најверојатно затоа што сум имбецил, кретен, деген, глупак, сељак, и уште 1000 погрдни зборови кои слободно можат да се допишат до моето име и презиме.
Ај да си ја соберам мојата патетика и мизерија, да се ставам во кревет и да пробувам (неуспешно) да заспијам.
П.С. Најверојатно треба да се логирам под некој друг ник, пр. сељак би бил одличен ник за мене, или мизерија можеби подобро ќе ја долови мојата личност.
Би ве замолил да ме пцуете и да ми фаќате сеир колку можете повеќе зошто едноставно заслужувам, а можеби и ќе се осеќам подобро ако ме пцуе и некој друг освен сам себе си.
Последни коментари