Taка ми доаѓаат мисли во континуитет. Па да продолжам со моите размислувања. Исто така многу е важна формата во нашиот живот, некако се се навикнале повеќе да ги цениме работите преку формата, како да е со поголема силина отколку преку содржината. Таквиот став може и да се злоупотреби. Односно ако се сака да се сруши некоја личност, тоа ќе се реализира преку формата, независно какви се делата на дотичната личност. Па за таквата личност, кога ќе се сака да се омаловажи, и да се сруши, ќе се нарече на пример дека е неписмен, педер, педофил, наркоман, говедо, старец, инвалид, има голем нос, или магарешки уши, и кој ти знае уште што. И се прашувам од каде е поголемата сила на таквите зборови отколку самата содржина на таа личност? Дали за се е одговорна Естетиката, да сите работи ги вреднуваме преку Естетиката? Јас мислам дека големо влијание во нашето воспитување, спознание и мислење има и Аристотеловата филозофија кога Аристотел зборува за материја, форма, причина и цел. Дека секоја ствар мора да биде оформена. И за некоја материја имаме естетски чувства, кога така е оформена да ни дава пријатни чувства. А за некоја ствар ќе имаме непријатни чувства кога таа е оформена така да не ни дава некои вредности, како што спомнав во претходните примери.
Така да може да се рече дека понекогаш се злоупотребува ваквото гледиште, па од некои неквалитетни содржини ќе добиеме некои наши субјективни чувства за квалитет затоа што работите добро се оформени. Такви примери има многу. Посебно на билбордите кои ги среќаваме во градот. За некој производ може да биде и неквалитетен, ама затоа многу внимание ќе се обрне да се оформи привлечно рекламата. До производот ќе се уфрли некоја убава и привлечна девојка, со некоја потсвесна сугестија штом гледаме убава слика (убава девојка) мора и производот да биде убав по содржина. Така да на Запад има многу случаи кога се купува производот потсвесно, каде голема улога одиграла рекламата, а кога ќе се купи производот дома ниту се отпакува производот. Не е важно што има во спакуваниот производ, односно не е важна неговата содржина.
Затоа како закључок. Дали да се верува многу на убавите оформени ствари? Дали да се восхитуваме на убавите чувства или разумот да ни проработи дека содржината е побитна во нашиот живот.

[Сменето на 10/9/2003 од dragan733]

ФОРМАТА го врти светот пријателче. СОДРЖИНАТА е малцинство. ФОРМАТА е инстикт, СОДРЖИНАТА разум. Наше е да направиме симбиоза.

Набрзинка:

Во развојот на мислата Драган, се чини, ги поистоветува термините форма со физичка убавина, како и содржина со интелигенција, образованост или што-веќе, а потоа - врз така извитоперените претпоставки - гради цела теза. Иако понатаму кажаното веројатно содржи доста мудрости и правилно склопени реченици (и мисли), грешката која е направена уште на самиот почеток не може да се игнорира.

Со оглед на тоа дека не мислам дека форма е исто што и надворешност, а содржина - врантрешност, не гледам како би се приклучил во дискусијата на Драган, освен можеби да го поканам прво да ги претресеме поимите форма и содржина, па дури подоцна евентуално да судиме што е кул-ок-така-треба, а што шит.

.

Tочно е тоа, кога се размислува плитко и на кратки релации. Ама на подолги релации мислам дека важна е содржината. Со времето испаѓаат работи кога треба да се покаже и содржината на самата личност. Пример помагање во одредени ситуации, снаоѓање во нови работи. Знаење да се извршат некои работи итн. Значи во работи каде не мора да се има контакт со луѓе.
Или да ја земеме политиката. Мене не ме интересираат политичари или политичарки кои често че се јавуваат во јавноста, убаво дотерани, за да го свртува вниманието на неговата форма, а да ништо и конкретно позитивно не направиле за државата и народот.

А сега да му реплицирам и на Сељачиште.
Секоја ствар или личност мора да биде оформена. Или таа ствар односно личност убаво ќе биде оформена или таа ствар или личност нема да биде убаво оформена. Тоа е тој имиџ. Па во тој смисол зборев и за физичка убавина, форма која ни носи пријатни чувства. А точно, содржината на личноста е поврзана и со неговата интелигенција, образованост кои допринесуваат личноста да биде богата со дух.
И точно е формата е таа која ја дава надворешноста, обликот, а содржината е внатрешноста. За да ја увидиме формата не ни треба многу време, ама за да ја увидиме содржината на некоја ствар или личност ни треба испитување и подолго време. Па затоа во првите контакти со некоја личност прво ја гледаме надворешноста, неговата форма и некако потсвесно ја изведуваме содржината за таа ствар или личност, каква е таа личност. Прашањето е дали е така. Дали природата дала некои законитости да се што е содржајно природата дава и убава форма. Јас мислам дека е така, ама да е природно, не лажно и вештачки. Има многу личности кои природно изгледаат убаво, симпатични, и не сум се преварил во констатацијата да во таквата форма сум го видел и богатството на нивната содржина. Ама кога убавината е извештачена, тешко да таа личност е и содржајна.

Може уште да се збори за формата и содржината. За сега во нашиот живот ми се чини како да повеќе свесно или потсвесно се бориме повеќе ја употребуваме формата. Пример многумина се борат побрзо да го завршат факултетот само за да добијат титула инжинер, доктор, наставник итн, тоа е таа форма, не ги интересира знаењето. Или во фирмата да добијат некој чин, директор, шеф итн, или во Политиката се борат да добијат титули: министер, премиер, претседател, инспектор без да се извршуваатмногу задолженијата.
Ама сепак сум на мнение дека не треба да обрнуваме толку на формата, сепак е битна и содржината. Не е важно ако некој е директор или со титула наставник или инжинер или министер. Важно е, каков е човекот во душата и какво знаење поседува

[Сменето на 19/9/2003 од dragan733]

Ужте да те разберевме и океј ќе беше.
Кvo staa we? Az ne razbiram.

Нам очи ни избадовте та на кирилица да било ,та запирки да имало,литературно да било,правопис. . .а она бугарчето на бугарски си пишува и не го е гајле што ние не го разбираме. .

Нека научи македонски па нека пишува

Ако не забележа, и тој пишуваше ма кирилица. А ти ако сакаш да пишуваш на португалски, на пример, ти гарантирам дека никој ниту ќе ти брани, ниту ќе те тера да пишуваш португалски на кирилица.

aj pi[uvaj na angliski ti se molam oti ne rzabiram stvarno

Добро, сепак се разбира што пишува бугаринот, како и бугарите разбираат кога зборуваме македонски. Пред неколку недели бев во Софија да купувам некои електронски компоненти, јас зборувам на македонски во продавницата и продавачката се ме рабира тоа што тражам од електронските компоненти. Таа ми збори на бугарски и јас ја разбирам што ми збори.
Сепак да не обрнеме внимание толку на формата, на кој јазик се збори. Важно е што се купува и што се прашува. Бугаринот го разбрав, тоа и што го велев во претходните текстови околу формата и содржината. Дека сакаме да сретнуваме убави нешта по лик, ама исперашуваме и каков им е умот на дотичниот или дотичната.

Маркс откривал некои закони кои владејат во природата и општеството на кои несвесно (ирационално) сме подложни. Меѓу тие закони е и промената на квалитет во квантитет и обратно. Најчесто трчаме по квалитетот, формата затоа што тој односно таа допринесува да се чувствуваме убаво и со тоа се укинува нашата внатрешна ограниченост за да се чувствуваме слободни. Но квалитетот и квантитетот не се и апсолутни категории за да егзистираат самостојно, тие се и взаемно поврзани. На секој квалитет мора да се надоврзува и рационалноста. Грешките секогаш се прават што се земаат апсолутни квалитетот или рационалноста. Треба да постоја и двете компоненти, како што рече и бугаринот, сакаме да сретнуваме и убави личности, ама и да се распрашаме за нивниот памет. Тука е и егзистирањето на тој дијалектички пар кој допринесува да се сфаќат работите развојно а не и апсолутно.