OK. Totalno te razbiram.

Odnapred ti kazuvam deka ne gi posetiv stranite sto gi navede od pricina sto licno ne duvam trava.

Ne smetam deka se raboti samo za "drogi", tuku i za mnogu drugi raboti. Seksualna zloupotreba na deca, domasno nasilstvo, socijalni prasanja, hendikepirani, trgovija so lugje i mnogu drugi multidisciplinarni raboti.
Ova ti go kazuvam zatoa sto sum human rights activist i gi poddrzuvam site koi smetaat deka sakaat da odbelezat nastan koi niv im znaci nesto.
Sekogas se obiduvam da go razberam rezonot na drugite (iako mozebi ne se soglasuvam vo potpolnost so toj rezon), no koj sum pak jas da se soglasuvam, sudam ili osuduvam.

Sto se odnesuva do mene, moe e da se potrudam da soslusam i da pomognam. (moite licni naviki, mislenja ili stavovi ne gi mesam)

btw stranite ke gi poglednam sega i ke vidam za sto se raboti.
Ako se e zaebancija, sekoja cest..........nema pisam nisto kako post, a ako ne e ke se priklucam vo odbelezuvanjeto.

Шо кур ти е легализација, и онака у секое време моеш да најдеш и да се напушиш. Не дека сум против, нарочито сум ЗА (со големи букви) ама кај нас уше тоа ни фали, ко ќе распиштат баби и тетки, срцеви удари, шлогови..

Никогаш ама баш никогаш неможев да ги разберам наркоманите или ај во поблага форма оние што се нарекуваат уживатели на опојни дроги. Прво за маршот, “во цел свет“??? па добро бре луѓе зошто мора да го прифаќаме од цел свет шљамот. Кога јас бев во тинејџерскиот период во средно школо на голем одмор игравме народна, одбојка, фудбал или во краен случај препишувавме домашни .... Во тек сум со сегашниве тинејџери гледам слушам и знам што се прават и кога во главата ќе направам една компарација со моето време навистина ги жалам... Во моето време смеењето беше природно доаѓаше од срце дали и вие можете да го кажете истото. Знам дека овие зборови нема да имаат некое си посебно влијание на никого но барем да се обидам, дајте дечки оставете малку простор на спонтаноста, дозволете малку животот да ве води не го притискајте времето и не го живејте прерано животот оставете ги малку работите сами да си земат свој тек мајката природа ќе си го направи своето. Небарајте во животот да ви се случуваат големи работи зошто животот се состои од мали ситни нешта. Дрогата, алкохолот и сите останати вештачко-двигателни нешта ви го осиромашуваат животот. Проживејте го животот и соберете што повеќе убави спомени. “Живеј го животот и недозволувај утре староста да те праша која ти била младоста“

послатко е кога не е дозволено...хихихихихихи...ај не сери и иди пафни еден илегалец и ке се чувствуваш подобро....ја неам пафнато џоинт веке 3 месеци....ке се убијам јаооо како ми фалииии...

Eве го мојот коментар во врска со уживателите на марихуаната. Со дрогата се губи таа објективност што насекаде ни ја демонстрираат. Со дрогата се сака да се проба нешто ново и да се изгуби реалноста. И целата работа е како да го прифатиме светот: објективно или субјективно. Уживателите на дрога сакаат субјективизмот да завладее и светот да го прифаќаме како ние што сакаме. Ама при ваквиот субјективен став, треба да се знае дека се е биполарно, не треба да се заборави дека постои и објективизам, од кој објективизам произлегува и рационализмот. Пример не можеш додека возиш кола да бидеш под дејство на опојна дрога, затоа што ќе си замислуваш дека леташ со колата, ама објективноста е друга и има голема веројатност дека ќе направиш судар од кој судар може да настрадаш како самиот така ќе наштетиш и на другите. Е тука е и таа борба против опојните дроги, затоа што со нив се губи реалниот свет.

Еве на сите ќе ви реплицирам со овој текст.
Во човековата историја се издвоиле два битни правца, идеализмот и материјализмот. Кај идеалистите светот го перцепираат субјективно, онака како што го прифаќаат чувствата. Кај материјалистите светот постои независно од нас и тоа е таа објективност. Еве ги типичните научници и филозофи кои ја развивале материјалистичката, објективна линија во науката: Демокрит, Коперник, Њутон, Ампер, Гаус и Келвин и која линија е прекината во средината на 19 - ти век со извесни остатоци и елементи во 20 ти век до Келвин. Типични научници и филозофи кои го развивале идеалистичкиот, субјективен поглед на светот се Парменид, Платон, Аристотел, Птоломеј, Декарт, Фарадеј, Максвел, Лоренц и Ајнштајн која линија од средината на 19 - ти век и целиот 20 ти век постојано и непрекинато се развива.
Само кога ќе се сетиме како во минатото носителите на материјалистичкиот, објективен поглед на светот биле изложени на големи опасности, дури и по нивниот живот. А меѓу нив бил Никола Коперник, кој платил со својот живот, па за малку и Галилео Галилеј ќе плател со својот живот. А типичниот пример бил дека Сонцето не се врти околу Земјата, како што ние гледаме со своите очи, субјективно прифатено, како Сонцето се движи од Исток према Запад, но објективната вистина е дека Земјата се движи околу Сонцето. Со таквата теорија се побила Птоломејовата теорија за субјективен поглед на светот.
Па може да се каже дека и обидот да се сруши Комунизмот е на таа линија. Затоа што комунизмот не учеше на материјалистичкиот, објективен, рационален поглед на светот, за разлика од Западниот принцип кој се базира на субјективниот поглед на светот. Па кога ќе се види, на Запад се стреми да се фаворизира употребата на психотропните супстанци, затоа што со нив се засилува субјективниот поглед на светот. Додека во Комунистичките земји, како на пример Кина, Виетнам, па дури и во поранешниот Источен блок строго се забрануваше употребата на психотропни супстанци. Денеска дури во Кина ги стрелаат и пропагаторите на ваквите психотропни супстанци, затоа што со нив се засилува субјективниот поглед на светот, а тоа е спротивно со Комунистичката идеологија, за објективниот пристап на работите. Од тука може да се закључи дека главното оружје против комунизмот се дрогите и психотропните супстанци.
Како што реков со дрогите се губи реалноста и објективноста. А се знае што е објективност. Сијалицата си е сијалица, а за дрогираниот, сијалицата не е сијалице, но сонце, затоа што свети и затоа што е жешка кога ќе се фати. Објективно, компјутерот си е компјутер, за дрогираниот, компјутерот е место каде може да изигрува Матрикс.
Или еве типичен линк каде може да се види разликата што е субјективност, илузија а што е објективност: http://www.patmedia.net/marklevinson/cool/cool_illusion.html

Поздрави и Среќна Нова година

И како закључок, во нашите животи мора да се има референца. Нека стремежот кон објективност на работите биде таа референца. Ако субјективноста е врвниот принцип, чија западна филозофија е, во тој случај секој ќе ги прифаќа работите како што сака, бидејќи еден на друг ќе си пречиме и како една центрифугална сила ќе се раздвојуваме. А денеска тоа се случува, еден од друг бегаме, затоа што секој си ги сфаќа работите на свој начин, субјективно. Ама затоа тука се „рандом тетките“ кои сепак допринесуваат да сфатиме дека имаме нешто заедничко, објективно а, тоа дека тоа се разголени убавици кои привлекуваат

Ај тоа што ќе дуваме ко луѓе башка него ако се најде и добро менаџериште
и пари ќе напраиме -туризам ,земјоделие(нема да извезуваме се тука ќе се јаде) и еден куп на придобивки кои ако добро се сработат ќе станеме Холандија на балканите ,па ќе можат кур да пушат и нашиве корумпирани комуњари и циганиве со кои се граничиме

Точно е дека има објективни идеалисти и субјективни идеалисти, ама јас ги ставив во едно. Инаку точната поделба е:
1. Наивен материјализам на Талес
2. Типичен материјализам на Демокрит
3. Објективен идеализам на Аристотел
4. Субјективен идеализам на Парменид и Платрон

Ваквата поделба никаде не може да се најде, стриктно, во ниеден учебник, но до ваквата поделба е дојдено со ете така да се рече некоја објективна анализа и со познавањето на филозофијата и Физиката. Кога се има знаење тогаш неминовно се води до објективност на настаните. Без знаење секогаш се препуштаме чувствата да не водат, а тогаш навлегуваме во тој субјективен идеализам. Знаењето е тоа што не води да ја откриваме таа објективна вистина иако повеќето не ја признаваат објективната вистина, велејќи се е релативно, како што би рекол Ајнштајн, во зависност од субјектот и времето, но сепак тоа е посматрано во однос на субјектот. И Ајнштајновата теорија на релативитетот се базира врз посматрање на појавите во однос на субјектот. Инаку кој знае колку време треба да помине додека не се дознае објективноста на таа теорија.
Инаку што се однесува до мојата струка, Магистер сум по Електроника и така сите што студираат природни науки се потенцијални кадри повеќето да ја признаваат објективноста отколку субјективноста на работите. Оние што студираат медицина, општествени науки, психологија, секогаш предмет на изучување им е човекот, а со тоа се потенцијални потсвесно да го преферираат субјективизмот отколку објективизмот.

А зошто сега инсистирам на објективност на настаните. Затоа што сум сведок на денешницата, колку луќето не може да се разберат и се караат, се тепаат и други неубави работи гледам. Секој врти на своја страна, да му се задоволи неговото его, независно колку е објективен. А мора референца да биде објективноста, за да има хармонија. Субјективистите, односно софистите, би рекле во право се и едните и другите. И така што се добива? Се добива да се лажеме.
Мора да бидеме објективисти за да живееме хармонично.

Ај после ќе му одговорам на Сељачиште во врска со Квантната Физика.