Без оглед на време и место, луѓето насекаде уживаат во универзалниот човечки ритуал на јадење и ги планираат оброците според тоа дали се вкусни, хранливи, економични и лесни за спремање.

Од мојата мудрост и проучување, која не е под влиание на времето, дознавам дека ние сме она што го јадеме.

Оваа мудрост влијаела и на многу мислители на денешницата и минатото како што се: Леонардо Да Винчи, Махатма Ганди, Питагора, Сократ, Плутарх, Рихард Вагнер, Шели, Џ.Г. Бајрон, Алберт Швајцер, Бенџамин Франклин... како и Платон, кралот Ашока, Акбар, Сер Исак Њутн, Волтер, Жан Жак Русо, Ламартин, Ралф Валдо Емерсон, Лав Толстој, Џорџ Бернард Шо, Рабиндранат Тагоре, Алберт Ајнштајн, Никола Тесла... многу славни музичари се исто така вегетаријанци: Мајкл Џексон, Пол и Линда Макартни, Џорџ Харисон, Дејвид Кесиди, Алис Колтреин, Ени Ленокс, Стиви Вондер, глумицата Брук Шилдс, како и големи спортисти: Едвин Мозес (светски рекордер во трчање на 400 метри со пречки), Роберт ди Костела (олимписки шампион во маратон) и многу други.

Се надевам дека во овој текст ќе најдете доволно информации за вегетаријанството и поттик за размислување да го примените и во сопствениот живот.

Многу одамна кога ќе видев на телевизија или во некое списание теми од стилот Грин Пис правел ова Грин Пис правел она, или околу вегетаријанството: ова јади ова нејади, први мисли што ми идеја послем тоа беа: -А бе ај у пичку матер кои се овие да ми попуват и кои се тие што сакаат да се делат од нормалното општество, и одма послем тоа заборавав на тоа што сум го прочитал и видел и не обрнував никакво поозбилно внимание.

Како што растев така растеше и мојата свест во мене...

Едно летно и убаво сончево утро галамата на моите комшии ме пробуди од длабокиот сон. Се протегнав еднаш и погледнав низ прозорецот за да видам што се случува. Не беше ништо сериозно обична расправија помеѓу Ристо (малски пијаница) и неговата жена. Пробав пак да заспијам но веќе сонот беше скршен. Станав, се измочав, се измив раце, и лице и отидов до кујната за да си турам едно жестоко млеко. Додека го правев тоа ми текна дека денес ми е роденден и излегов во дворот за да го испијам на раат, под дебелата сенка на оревот и свежиот воздух кој доајѓаше од Пелистер. Така уживајки си во млекцето во еден момент некои звуци ми пробрмчеа низ уши. Си велам Хммм да е Ристо? Не е Ристо да сонвам несонвам буден сум... Станав и го пратев звукот кој беше отприлика: Бхее е е, беее.... бехехехе... Звукот ме одведе до старата шупа, се приближив до вратата и полека ја подотворив, ѕирнав внатре но беше темно ништо не се гледаше. Ја подотворив повеќе и низ нозе брзо како молња ми претрча еден мал бел влакнест објект.

Прво што ми дојде на мисла беше “куче”, но одма по таа мисла ми дојде: ,,Џммм куче како куче праве: Ав, ав, а не бехехе”. Ја свртив главата преку рамото и кога ќе видам што ќе видам, едно мало исплашено влакнесто бело како снег Козе. Мајката си велам што правеш ти тука? Додека се гелдавме очи в очи ми дојде друга мисла. Си реков мора да е мојот роденденски подарок од мојот дедо. Се насмеав гласно и одма отидов да му се заблагодарам. Го начекав како гледа некоја досадна политичка емисија и му скокнав в прегратки... и избезумен викав: Фала дедо, многу фала, подарокот е прекрасен. Тој малку зашеметен од политичката емисија, а и малку збунет од мојата реакција ми рече: „Нема проблем мали, ај сега оставиме да гледам телевизија”. Цело тоа утро го поминав во друштво со мојот веќе омилен пријател, со Козата која се разбира доби и име... Марко (по мојот скоро отруен мачор). Одвај чекав да дојде 2 часот за да дојде мајка ми од работа и да и се пофалам за Марко. Дојде 2, се појави на врата мојата мајка и дете ко дете целиот избезумен и се пофалив за мојот подарок а таа мајка како мајка да некрше атер ми одговори: „Леле колку е симпатичен твојот подарок”.

Мојата дружба со Марко беше од утро до вечер, па дури и го имав научено да си игра со топка со мене. Еднаш го внесов дома и за малку што не ми беше скршена главата од страна на мојот дедо, едноставно Марко ми беше како брат.

Едно студено утро, зима беше, снег до колена од школо не беа пуштиле порано. Си идам накај дома со некое чудно предчуство... Се како што се приближувам накај дома тоа чуство станува се појако и појако, се приближувам до мојата куќа па до мојата порта ја отварам портата влегувам во дворот и првиот поглед е во еден леген а во него некое месо... Занемарувајќи ги тие раскрвавени парчина од месо. продолжувам да одам кон оревот, го поминувам и него... Следна глетка е крв на снегот и раскрварен нож, оставен на еден трупец кој го користевме за цепење на дрва. Тишината ме убиваше, никако да слушнам глас од Марко. Влегувам во шупата, а таа празна и темна... Се враќам на кај влезната врата на мојата куќа, го занемарувам пак леѓенот полн со некои меса и влегувам дома и само што ги видов очите на мојата баба се ми беше јасно. Како реприза ми се врати целата слика од моментот на влегувањето во мојот двор. Веќе ми беше јасно дека во леѓенот беше Марко. Збунет, готов да пукнам легнав и заспав... Знам дека одма заспав, сакав да запијам, сакав да ја напуштам реалноста од што ми беше тешко. Година и нешто наназад живеев со лажни мисли дека Марко е мој љубимец и дека е поклон за мојот роденден а уствари тој бил купен за да биде растен во нормални услови за да биде ранет со нормална храна и послем кога ќе има доволна тежина и месо на него да биде заколен и ставен во фрижидер за да се помине зимата...

Секогаш кога правеа манџа од него јас не јадев или јадев нешто друго, а сиромаштија ко сиромаштија, моите правеа манџи само од него немаа пари за да купат друго месо и јас едноставно целата зима ја поминав без да каснам месо. И да купеа друго месо јас не можев да јадам бидејќи ме потсеќаше на Марко.

Мислам дека тоа беше првата причина за моето откажување на месото. Втората причина беше една документарна емисија на некоја германска програма, а во неа имаше дебата на вегетаријанци и месојадци. Едните го бранеа јадењето месо, а другите имаа и видео материјали како животното се раѓа како живее и на крај како го колат. Тоа беше втората причина, а третата причина беше од многу книги кои ги имав прочитано околу вегетаријанството... И еве веќе 10 години не јадам месо и ич не се кајам за тоа. Напротив баш се гордеам.

Еве и неколку факти и мисли дека човечкиот организам не е прилагоден за месо.

Навистина човекот е крал на животните, бидејќи неговата бруталност ја ндминува нивната. Живееме од смртта на другите. Јас уште на млади години престанав да јадам месо - Леонардо Да Винчи

Моето сваќање е дека вегетаријанскиот начин на живот, со своето прочистувачко влиание врз човечкиот темперамент, најповолно би влиаел на најголемиот дел од човештвото - Алберт Ајнштајн

Кога човекот сака да убие тигар, тоа се нарекува спорт; кога тигарот сака да го убие него,тој тоа го нарекува суровост - Џорџ Бернард Шо

Јадењето месо е едноставно неморално, бидејќи подразбира убивање. Убивајќи, човекот непотребно ја потиснува во себе највисоката духовна способност - сочуство со живите суштества како што е самиот тој и нивно сожалување. Нарушувајќи ги сопствените чуства, станува суров - Лав Толстој

Чуствувам дека духовниот напредок бара во еден момент да престанеме да ги убиваме нашите ближни суштества за задоволство на нашите сетила - Ганди

Јадењето месо е убивање без повод - Бенџамин Франклин

Секој чин на непочитување на животот, или кој го занемарува животот, кој е рамнодушен кон него и го упропастува, е чекор кон тоа да го засакаме убивањето. Тоа решение човекот мора да го донесува секој момент. Никогаш последиците на погрешните решенија не биле толку длабоки и толку непроменливи како денес. Никогаш предупредувањето на Библијата не било толку значајно: Ставив пред вас живот и смрт, благослов и проклество. Изберете го животот,за и вие и вашите деца да можете да живеете - Ерих Фром

Кога човекот ќе го убие животното заради храна, тој ја занемарува својата глад за правда; човекот моли за милост, но не е спремен да им ја даде на другите. Зошто тогаш очекуваме милост од Бога? Не е праведно да очекуваме нешто што и самите не сакаме да го дадеме - Исак Башевис Сингер

Се додека луѓето ги касапат животните, меѓусебно ќе се убиваат. Оној што го сее семето на убиството и болката, не може да жнее радост и љубов - Питагора

Во Америка годишно за храна се убиваат околу 134 милиони цицачи и 3 милиарди птици. Меѓутоа само мал број на луѓе го доведуваат ова масовно сотирање во врска со производите што се појавуваат на трпезите.

Карактеристичен пример: во Тв реклама, кловнот Роналд Мекдоналд им вели на децата дека хамбургерите растат на “плантажи за хамбургери”.

Вистината не е така пријатна-комерцијалните кланици се како визија на пеколот. Додека болно завиваат, на животните му се одзема свеста со чекан, електични шокови или пиштол за контузија. Потоа ги бесат за нозе и со механизирани транспортери ги спроведуваат низ фабриките на смрта. Често се случува уште додека се живи да им го сечат гркланот или им отсекуваат парче месо.

Стара Грција и Рим

Етничките причини одсекогаш ги привлекувале бројните светски великани да ја прифатат вегетаријанската исхрана. Питагора, познат по својот придонес во математиката и геометријата, рекол: „Браќа мои, не ги валкајте телата свои со грешна храна! Имаме жито, имаме јаболка кои со својата тежина ги виткаат гранките и грозјето што се ниша на лозјето. Имаме сочни, слатки билки и зеленчук кој може да се зготве и омекне на оган. А не ни се кратени млекото ни медот кој мириса на мајчина душичка. Земјата обилно не рани со своите богатства, со својата недолжна храна и ни нуди гозби кои не подразбираат крвопролевање и колење. Само животните ја задоволуваат гладта со месо, и тоа не сите бидејќи коњите, говедата и овците се хранат со трева”.

Во еден есеј под наслов „За јадењето месо“ римскиот писател Плутарх пишува: „Можете ли да се запрашате која причина го навела Питагора да го отфрле месото? Што се однесува до мене, јас би бил посреќен да знам по која игра на случај и во која состојба на умот првиот човек ги ставил своите усни на месото и крвта на мртвото суштество, изнел на трпеза мртви, скапани тела и се осмелил да ги нарече храна деловите на тело кој неодамна пуштале гласови и крици, се движеле и живееле? Како неговите очи можеле да ја поднесат таа глетка на колење, сечење на грклани, дерење на кожа и черечење на екстремитети? Како неговиот нос можел да ја издржи таа смрдеа? Како сета нечистотија на таа материја не го одбила сетилото за вкус кое дошло во допир со туѓи рани и цицало сокови и крв од смртните рани? Секако, лавовите и волците не се тие што ги јадеме од самоодбрана. Напротив, таквите животни ги избегнуваме и колеме безопасни, кротки суштества што немаат канџи и заби кои можат да не повредат. За малку месо, ние ги лишуваме од сонце,светлина и живот на кое по раѓање и постоење имаат право”.

Потоа на месојадците им го упатиле следниот предизвик: „Ако тврдите дека сте по природа одредени за таква исхрана, тогаш лично убијте го она што сакате да го јадете. Но,сторетего тоа со лични помагала, без месарската секира, ластегарка и сл.

Здравјето и безмесната исхрана

Некогаш главно прашање во врска со вегетаријанската исхрана беше дали е здраво да се остави месото и останатата животинска храна. Меѓутоа,денес стана главно прашањето дали е поздраво да се биде вегетаријанец од месојадец. Врз основа на доказите што сега ни се доставени,се чини дека одговорот на обете прашања е:ДА

Денес од сите страни не засипуваат со докази за пресудното влиание на исхраната врз здравјето и долговечноста и се повејќе луѓето се свртуваат кон прашањето: дали е човечкото тело подобро прилагодено на вегетаријанската или на месната исхрана?

Во потрага по одговорот, треба да се земат во предвид две работи: анатомската градба на човечкото тело и ефектите на конзумирањето на месо врз телото. Луѓето месото го гарнираат на разни начини: ставаат кечап, каша, сос.. Го оставаат да одстои, го смекнуваат, готват и преобразуваат на безброј начини. Но,зошто таа фасада? Зошто толкав труд да се избегне јадењето на живо месо, какво го јадат вистинските месојадци? Многу нутриционисти, биолози и физиолози даваат убедливи докази дека луѓето всушност не се преодредени на месната исхрана. Физиолошки, човекот им е многу поблизок на тревопасните животни преживарите, одколку на месојадците...

-На пример,месојадците не се потат низ кожата; телесната температура ја регулираат со брзо дишење и плазење на јазикот.

-Од друга страна, тревопасните на кожата имаат пори преку со потење ја регилираат температурата и ги отстрануваат нечистотиите.

-Месојадците имаат долги заби и канџи за ловење и убивање на пленот,

-А тревопасните имаат кратки заби и немаат канџи. Тревопасните немаат остри предни заби за кинење на месото, кои се карактеристични за месојадците.

-Плунката на месојадците не содржи птијалин и не може уште во устата да ги раствора скробните материи;

-Плунката на тревопасните содржи пријалин и може да врши предварење на скробот.

-Месојадците лачат голема количина на солна киселина за подобро варење на коските;

-Тревопасните лачат малку солна киселина.

-Вилиците на месојадните се движат само горе-долу, додека вилиците на тревопасните одат и лево-десно за додатно џвакање.

-Месојадните течност земаат со лижење,а

-Тревопасните ја цицаат низ забите.Има многу такви споредби и човекот во секој случај се вбројува во физиономијата на тревопасните.

Така,од строго физиолошка гледна точка,постојат цврсти аргументи дека човекот не и е прилагоден на месната исхрана.

Варење на месото

Кога е еднаш во желудникот, на месото му требаат сокови за варење со висок процент на солна киселина. Желудникот на човекот и тревопасните создава солна киселина која е околу дваесет пати помала од таа кај месојадците.

Следната крупна разлика меѓу месојадците и вегетаријанците се гледа во дигестивниот тракт, каде се врши понатамошно разградување на храната, а хранливите состојки одат во крвта. Парчето месо е обична мрша и неговото распаѓање во телото создава отровни отпадни материи. Од таа причина месото мора бргу да се отстрани од организмот. Затоа месојадците имаат дигестивен тракт кој по својата должина не надминува три должини од на цело тело. Бидејќи човекот како и останатите животни кои нејадат месо, имаат дигестивен тракт чија должина изнесува дванаесет должини на целото тело, месото што брзо се распаѓа се задржува подолго, што резултира со извесни несакани токсични последици. Од тие токсини се погодени бубрезите. Овие витални органи, кои ги исфрлаат отпадните материи од крвта, стануваат преоптоварени од големиот прилив на отрови поради јадење на месо. Бубрезите на малд човек можат да излезат на крај со ова преоптоварување,но како човекот старее, така значително се зголемува ризикот од болести, т.е. оштетување на бубрезите.

Опасни хемикалии во месото

Во месото има и многу други хемикалии опасни по здравјето,за кои потрошувачите обично и не знаат. Во својата книга “Отрови во вашето тело” Гари и Стивен Нал ни даваат преглед на најновите трикови со кои се користат произведувачите на месо и месна храна.

Тие пишуваат:,,Животните се одржуваат во живот и се товат со непрестајно давање на средства за смирување, хормони, антибиотици и 2700 други лекови. Таа постапка почнува уште пред раѓање и продолжуво долго послем смртта. Иако тие медикаменти ќе бидат во месото додека го јадете, законот не бара да се наведат на производот”.

Здравјето го загрозуваат и натриум-нитратот и натриум-нитритот, хемикалии кои се користат како конзерванс за побавно пропаѓање на сувото месо и месните производи, вклучувајќи ги: шунката, сланината, саламата, виршлите и рибата. Овие хемикалии му даваат на месото светло црвен изглед така што делуваат на пигментите на крвта и мускулите. Без нив,природната сиво-кафеава боја на мртвото месо би ги одбила потрошувачите.

Болести во месото

Покрај опасните хемикалии,месото ги содржи и болестите на самите животни. Стуткани едно до друго во нечисти услови, со сила хранети и нехумано третирани, животните одредени за колење имаат склоност да навлечат многу повеќе болести од обично. Оние што се бават со проверка на месото се обидуваат да го отсранат неприфатливото месо, но поради притисок од индустријата и недостаток на време за темелни проверки, најголем дел од она што проаѓа е далеку понездраво одошто купувачот може да замисли.

Јас сум жив пример за квалитетот на вегетаријанската исхрана, повеќе од 10 години нејадам месо и можам да се пофалам дека во тој период на таква исхрана не сум имал никакви проблеми со моето здравје, за разлика од перидот кога јадев месо, и кога нон стоп имав проблеми и тегоби со стомакот а особено кога ке јадев пред спијање, а тој термин на јадење на месо е најопасен прибидејќи кога спијате организмот се одмара а тоа подразбира забавено работење на сите органи во телото така да парчето месо кое што се го внеле во телото бавно се пробавува а тоа резултира со труење на организмот.

Некој ќе речат: Ха, јас не можам да замислам јадење без месо или пример да некаснам од добро миризливата скара...хммм јас бев истиот и јас тоа го велев но све се може кога се сака кога јас станав вегетаријанец може секого...

Јадите за да живеете,а не живеете за да јадите.

Храната која е вкусна за устата т.е.јазикот не е корисна за телото што значи секогаш кога го задоволувате јазикот организмот ви вели: Ах бе мамето да ти го ебам пак ли ке ме мачеш и ке ме трујаш...

Е сега вие сами одберете кого ќе го задоволите и кого е поважно да го задоволите...јазикот или организмот...