Life goes on!
Колку и да патиш у момент,чувстовото е минливо.Ваљда од моментот на пишување на сторијата па се досега подобро ти е.
Животот е сплет на околности кои што се случуваат толку брзо што бесцелно е да трошиме време на гледање назад.
Сакам да ти кажам дека колку да ти е матно се,колку и да ти е преку кур се...некој ден,можеби некој ден се ќе ти се смени!
"Something will happen" or "At the end of the tunnel there`s light".
Секој или повеќето од нас имаат проблеми,ама тоа што ретко од нас го знаат е како да се справиме со истите.
Мрч ден,мрч недела мрч месец...ама едно е сигурно,се тоа ќе помине!=)))))
У моментите кога мислиш дека немаш никого ти се појавуваат другари,бивши девојки кои што ти го бараат бројот на телефонот,нова работа...
Штосот е тоа што не може да сопреме ни среќа ни судбина ни ништо,ама треба колку толку да се потрудиме да бидеме фер кон самите себеси.
Секој си има свое место у овој заебан свет,се е до тоа дали местото у кое што си ти се допаѓа или не.

Ние секогаш се стремиме кон добро,ама знаеме дека некогаш и лошо правиме,се зависи од тоа што имаме зацртано у таа нашата ни глава луда.=)))
Не вреди да се разочаруваш за себе,губиш многу минути ако смеам да кажам у бесмислено самобарање у лавиринтот на светот.
Кај сум јас?
Што правам?
и ред други вакви прашања не се прашуваат.
Им нема одговор.
Плус,и ако успееш да одговориш на едно од нив,ќе ти излезат милион други прашања и така кругот ќе се врти и ќе се врти а ти ќе имаш 60 и кусур години и нема да можеш да направиш ништо да смениш нешто во врска со тебе и сето тоа што те опкружува.
На крај крајева,што кој кур бладам ја бе?
Би хепи,би кул...смоук вид енд чил дуде! =)))
Не знам шо да ти кажам,сторијава е супер и напишана у афект,тоа и ја прави специјална.

За крај-

-КОЈ ВЕ ЕБЕ!, ептен дрско
На сите,ама баш буквално на сите.
Сакај се себе и тури им го крот на сите кои што ти се испречуваат!

не, преболено е, ми помина тоа, арно ама само ова горенаведеното ме мачи.
реков дека склопот на настаните ме натера вака да размислувам и оваа сторија да ја напишам...
ме интересира мислење и корегирање на некои од дефинициите, ако има потреба, и да се разврзе муабет...
ај смоке вид, ајм хепи и така...
пис, и биче боље...
ќе си најдам место у ова општество, и ќе и ебам матер на судбината!
ха-ха!

Teshko se odgovara na ova.....
Za zal.

Втор збор/(слеш)поим е судбина. "настан, или склоп на настани кои без оглед на МОРААТ да се случат". Има полемика околу тоа дали ние сме капетани на бродот наречен судбина а ние имаме комплетна контрола врз тој одреден брод. Или пак можеби ние сме само туристи на некој брод кој си плови у патека одредена од капетанот кој не сме го виделе а знаеме дека е тука...

I dvete.Ima raboti koi sho zavisat od tebe(i kako karakter) i raboti shto ne se promenuvaat.
Sudbinata e lice so povekje formi.
Zagubata na blizok na primer, e neshto koe shto ne zavisi od tebe.Tuka spagja i medicinata kako preventiva.Tvojata sudbina vo odnos na toa lice ne zavisi od tebe.Istoto vazi i sa srekjata.Taa ne zavisi od tebe.Ako si spechalil na loto,ako e chesna igrata-togash kompjuterot te izbral:) toa e Srekja.
Loshata sudbina kako pojava vo tvojot sekojdneven zivot e promenlivo neshto.Do golema stepen zavisi od tebe.
Si zagubil rabota.(na primer) Ottuka imash dva izbora:
1.Da si rechesh toa e sudbinata,pichka mu mater i ne moze nishto da se napravi.I se pomiruvash so toa.Se razocharuvash od sebe si i chekash srekjata da ti se nasmevne.
2.Vo vtoriot sluchaj,pri takva prichina(rabota) mnogu e verojatno da se razocharash od sebe si no so tek na vreme se priviknuvash na toa.I na posledicite im obrakjash tochno tolku vnimanie kolku sho treba.Za da se priviknesh,za zal treba lichno da go doziveesh neuspehot.
Treba prviot neuspeh da e tezok i da imash razum da go prifatish ne kako kraj na svetot.
Kje dojde i vtor neuspeh(mozebi) i vo sluchaj da e so ista tezina kako predhodniot,ti predstoi najvaznoto reshenie.Ili si velish mame mu ebam ne ja biva,ne ja biva i fuckin ne ja biva!!! (I prevzemash hardcore metodi kon sebe si) Ili te fakja inaet i go nadminuvash i toj neuspeh.Vekje si popredpazliv i vnimavash koga ke dojde tretiot,toj da ima minimalni posledici.Gi namaluvash stranichnite "efekti".
I pochnuvash da se uchish neuspesite da gi gledash kako povod za sleden uspeh.
Smetam deka ova ne e relativna rabota posho go imam pominato.Ne me ima napraveno po-beskrupulozen,toa e prashanje na karakter.No povekje vnimavam kade ke davam "sve od sebe"
Toa shto go imam uvideno od ova e deka e najdobro da rabotish samo i edinstveno za sebesi.Iako toa ne te pravi nezavisen.
Ako toa ti e celta togash gi nadminuvash site neuspesi.Da pojasnam-gi nadminuvash a ne gi preskoknuvash.Ako gi preskoknuvash togash ti begash od problemite i svesno gi arhivirash nekade vo "matricata".Koga ke izlezat naednash(a najverojatno izleguvaat) togash vekje imash SUDBINA KOJA SHTO NE ZAVIZI OD TEBE.Fatalno:)

Srekjata.....taa nema dve strani.Srekjata go anulira edniot(vtoriot) od dvata tipa sudbina sto gi nabrojav pogore.Demek za da uspeesh vo neshto ne ti se nalozuva da gi nadminesh site popatni neuspesi za da stignesh do celta.Toa na prv pogled e dobro.No lichno smetam deka e podobro sudbinata da e vo tvoi race,da ti se sluchat madar fakar things no ti da mozesh da gi nadminesh.Odkolku da imash srekja vo rabotata.Posho srekjata e joint so opredelen rok na traenje:) A sudbinata te gradi kako karakter i te uchi na rabotite na koi shto srekjata ne moze da te nauchi. Se nekogash rokot i pominuva i posle,posho ne si se nauchil da se snaogjash vo teshki situacii- srekjata se pretvora vo sudbina.Iam 1001 primeri za toa.....

Sposobnosta da pomagash na lugje nadvor od prijatelskiot krug i prichinata za toa da e karakterot,e neshto koe shto teshko se promenuva.Eventualno moze da ima mali korekcii.Toa e neshto koe shto nema veze so srekjata i sudbinata.(inache dve isti raboti no so razlichni posledici.Srekjata e podkategorija na sudbinata)
Toa e zalozeno vo edna lichnost daleku pred da mu se nalozi da go fakaat na rabota i vo sekojdnevjeto.Posho i jas se smetam za takva lichnost,znam deka nema promena vo toa.Pomagam sekade kade shto mozam i sum sevesen deka po eden nachin go ocenuvaat toa prijatelite a mnogu drugi voobshto ne ja ocenuvaat mojata pomosh a naprotiv ja iskoristuvaat.Sum patel zaradi toa.No ne sum bil naiven,svesno sum go pravel.
Pak pomagam sekade kade shto mozam no precenuvam do koj stepen ke pomognam.Koj kolku shto zasluzil.
I ne se zamaram za posledicite.

>Некои луѓе ја поседуваат во изобилство (среќата, мој заб.), се им трга од рака, ги сакаат жени, добиваат повишици на работа пред сите други итн. тие што се благословени со малку или лоша среќа-го јадат. На пр. им се случуваат неверојатни необјасливи работи кои се штетни врз таа индивидуа, пропратена со лоши концеквенции. губат работа, ги остава жената, реал дава гол у 94 минута од пенал и губи сингл од 15000 денари, му се дупнува гума на сред автопат додека истура комбинирано дожд и град (...) примерите можат да бидат бесконачни. Сите ние ја имаме остено добрата и лоша среќа. не верувам дека има човек на планетава кој негира и не верува дека постои терминот "среќа". би ја продал душата на ѓаволот само да ми се подобрат среќните ѕзвезди кои ме имаат заборавено негде...<

Добро бре пичка ли му материна, ПА ЈА ЌЕ НАПИШЕВ ПОТПОЛНО ИСТО!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Колку слично се осеќам тоа е неверојатно, со таа разлика што, повторувам по стоти пут, кога отворено ќе сум се пожалел одма сум бил етикетиран као параноик, патетичен, исфрустриран и пичке си материне и тоа од луѓе од кои природно сум очекувал да бидат на моја страна (е ај сеа?!), па нема ваљда некои непознати да замарам со мои проблеми?! уатевер, и така шо да кажам , најчесто сум принуден да ќутам и да глумам дека све е ОК што стварно е оптеретувачки.
Иначе на интернет онака ми текна да побарам ако постои некаков комјунити од луѓе кои сметаат дека се баксузи, ама незнам како да најдам.
Муабетов не води нигде, дај да скратам.
А душа на ѓаол не продавам

Прво да прашам што значи ова поточно:
<blockquote>
Јас ќе пробам да ја напишам сторијава, и за разлика од предходната која за среќа не ми ја објавија, <u>пишувана во момент на афект.</u>
</blockquote>

A? O:)

Можеби најдобрата и најточната дефиниција за среќа која сум ја чул е: „среќата е непотреба од акција“.

За другото, се' зависи од аспектот од кој гледаш на работите. На пример, јас сум перфекционист, и како таков, ме загрижуваат работи на кои огромното мнозинство луѓе не ни помислуваат. Значи, до мене е, до мојот агол на гледање на нештата.

Кога веќе те интересираат дефиниции, не можам, а да не ти ги напишам стиховите од “живот, то је феферон“ на Булдожер... Па вика:
О,оо, оооо, живот шта је то?
Живот то је феферон - црвен или жут, кратак али љут
о, оо, оооо, среќа шта је то?
То је она ствар, због које пјева човек, то је она ствар због које плаче човек
О, оо, ооо, љубав шта је то?
То је она ствар, због које срце куца, то је она ствар због које КУРАЦ ПУЦАААА.

Дефиниции колку сакаш... Еден мој колега ја даде најлуцидната дефиниција за судбината..., онака несакајќи... па вика: “Што ти е судбина - сами си ја кроиме“. Го шинавме од дупење после, али нема везе, дефиниција си е дефиниција...

Најбитна работа е да не се жалиш себеси... Не за друго, не поради некоја филозофија или курац, ... губиш време од животот за бадава брате ... (кратак али љут)....

И на крај кога почнавме со песна, редно е да завршиме соодветно:
For long you live and high you fly,
And smiles you'll give and tears you'll cry,
And all you touch and all you see,
Is all your life will ever be...,
Напиша чичко Роџер Вотерс, работејќи на албумот Dark Side of the Moon....

Моето 38-годишно искуство вели дека животот можи да помини во барањето на вакви дефиниции.Прашањето е дали човек смее да ги знае ваквите дефиниции,затоа што ако ги знаеме одговорите на вечните прашања дали ќе останиме луѓе или ќе се претвориме во нешто друго.Можеби сме ограничени со самиот факт дека сме луѓе и треба да се помириме со тоа и да си го проживееме животот најдобро што можи.
Од друга страна треба да тежнееме да сме поблиску до боговите,но тоа е опасна мисија(Вавилонската кула) и затоа јас си се помирив со мојата несовршеност и си ги имам 10-те заповеди како патоказ како да живеам,а дефинициите и одговорите нека ги бараат мисионерите.

>>... би ја продал душата на ѓаволот само да ми се подобрат среќните ѕзвезди кои ме имаат заборавено негде...<<

- Тоа со душата, веке го имаш напраено.

Среката е состојба на умот.
Среќата не постои вон тебе.
Среќата е твој сопствен избор.

- Еве јас на пример, сум најсреќното копиле на овој свет. Роден сум под среќна ѕвезда и таа ме прати цел мој живот и ке ме прати дур ме има, го знам тоа. И знам дека е заразна, ако се дружиш со среќни луѓе таа ке премине и на тебе (и обратно).
Среќата е ретка работа која кога ја делиш се мултиплицира, како ништо друго на светов.
Ама сепак не ја барам на Лото, не ја барам на сингл или фикс, не ја барам надвор од себе, не ја проектирам во друг, друга, друго или незнам ти ја каде.... таа е девојка и ги сака само храбрите и победниците...

И за крај дали ке бидеме среќни или не е наш сопствен избор. Јас избрав дури и пред да знам дека имам избор, избрав да бидам отровно срекен... и сум !

П.С.
:: Одев по улицата несреќен што немам нов пар кондури, кога видов еден младич на мои години без нога... ::

TIME - PINK FLOYD

Ticking away the moments that make up a dull day
You fritter and waste the hours in an off hand way
Kicking around on a piece of ground in your home town
Waiting for someone or something to show you the way

Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain
You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

And you run and you run to catch up with the sun, but it’s sinking
And racing around to come up behind you again
The sun is the same in the relative way, but you’re older
Shorter of breath and one day closer to death

Every year is getting shorter, never seem to find the time
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desperation is the english way
The time is gone, the song is over, thought I’d something more to say

Home, home again
I like to be here when I can
And when I come home cold and tired
It’s good to warm my bones beside the fire
Far away across the field
The tolling of the iron bell
Calls the faithful to their knees
To hear the softly spoken magic spells.

П.С.

Повеќето знаат дека е прашање на перспектива... малкумина успеваат да го “фатат“ вистинскиот агол.