Резолуција, Интернационална Социјалистичка Конференција, 1904

Интернационалниот Социјалистички Конгрес во Амстердам ги повикува сите Социјал-демократски пратии и синдикати од сите земји, енергично да протестираат на Први Мај за легално воспоставување на 8 часовен работен ден, за класните барања на пролетеријатот, и за универзален мир. Најдобар начин за протестирање на Први Мај е престанокот со работа. Затоа Конгресот ги задолжува пролетерските организации во сите земји, онаму каде што е можно, без да бидат повредени работниците, да престанат со работа на 1 мај.

Потеклото на Први Мај

Идејата за користење на празник како средство за постигнување на осум часовен работен ден е родена во Австралија. Работниците, во 1856, одлучија да организираат ден на комплетно стопирање на раоботата како протест за осум часовен работен ден. Денот на оваа прослева беше 21 април. На почетокот австралиските работници мислеа ова да се одржи само еднаш -- таа 1865-та. Но прославата имаше големо влијание врз работниците, и тие одлучија да ја повторуваат секоја година.

Што би им дало на работниците поголема храброст и верба во сопствената сила од масовното прекинување со работа за кое самите одлучиле? Идејата за пролетерската прослава беше брзо прифатена и почна да се шири насекаде.

Примерот на австралијанците први го следеа американците. Во 1886 тие одлучија дека 1 мај ќе биде ден на универзално престанување со работа. На овој ден 200 000 американски работници ја напуштија својата работа и бараа 8 часовен работено ден. Подоцна, полицијата и законите ги спречуваа работниците да направат вакви големи демонстрации. Сепак во 1888 тие ја обновија својата одлука и одлучија дека следната прослава ќе биде на 1 мај 1890 година.

Во меѓувреме, работничкото движење во Европа стана силно и анимирано. Најсилниот израз на ова движење беше не Интернационалниот Работничко Конгрес во 1889. На овој Конгрес, на кој имаше 400 делегати, беше одлучено дека 8 часовен работен ден е првиот приоритет. Тогаш делегатот од француските синдикати, работникот Lavigne од Bordeaux, предложи ова барање во сите земји да биде изразено со престанок на работата. Американскиот делегет рече дека кај него веќе се одлучило да се штрајкува на 1 мај 1890. Конгресот донесе одлука дека на оваа дата ќе биде универзалната работнича прослава.

И во овој случај како пред 30 години во Австралија, работниците мислеа само еднаш да штрајкуваат. Конгресото одлучи тој еден заеднички ден да биде 1 мај 1890. Никој не зборуваше што ќе биде идните години. Никој не го предвиде брзиот успех и ширењето на оваа идеја меѓу работниците. Сепак, доволно беше еднаш да се прослави Први Мај за сите да разберат и да почуствуваат дека Први Мај мора да биде инситуција која ќе се повторува секоја година [. . .].

Први Мај бараше воведување на 8 часовен работен ден. Но и откако се достигна оваа цел, Први Мај не беше напуштен. Се додека постои борбата на работниците против буржуите и владеачката класа, се додека не се исполнат сите барања, Први Мај ќе биде годишно потсетување на тие барања. И кога ќе дојдат подобри дни, кога работниците ќе го добијат она што им следува, тогаш можеби и човештвото ќе го слави Први Мај во чест на борбите и страдањата на минатото.

- Роза Луксембург

Ако ви се чита уште, еве линк.

Уште две работи кон славењето на 1 Мај и работниците:

Советскиот Први Мај: Да, прославата на Први Мај е навистина официјална. Први Мај ќе биде славен од државата. Моќта на државата се гледа на многу начини. Но, дали не е интоксинирачки да се мисли дека државата, нашиот до скоро најлош непријател, сега ни припаѓа нам и го слави 1 Мај како нејзин најголем фестивал? И држете ме за збор, ако овој фестивал е само официјален, ќе донесе само студ и празнина. Но не, народните маси, морнарицата, Црвената армија, сите работни луѓе вложуваат напор во ова. И затоа можеме да кажеме дека овој фестивал на трудот никогаш не бил волку убав.

Американскиот ден на трудот: Зошто американскиот работник да го слави денот на трудо на првиот понеделник во септември кога работниците од целиот свет го слават на 1 мај? Прашањето се објаснува со фактот дека Први Мај се гледа како празник на рабониците (не не менаџментот), додека септемврискиот празник е празник за сите - во одбрана на митот дека трудот и менаџментот работат заедно. Прогласувањето на денот на трудот во САД во септември може да биде интерпретирано само како напор да се изолираат американските работници од нивните колеги низ светот, и да се поигра со историјата за тоа што му направ менаџментот на трудот во Чикаго во 1886-тата. Денот на трудот во САД подобро ќе биде опишан како исмејување отколку како прослава на работниците во САД.