Клинци во оградата
од visitor на 21 јул 2003 - 02:36
Си беше едно момче со многу лош темперамент. Еден ден неговиот татко му дал кеса со клинци и му рекол да закова по еден клинец секогаш кога ќе збесне или изгуби контрола над себе.
Првиот ден момчето заковало 37 клинци во оградата. Следните неколку месеци научило да го контролира својот бес и бројот на закованите клинци бил се помал.
Открило дека е полесно да се контролира отколку да кова клинци. Дошол денот кога цел ден не побеснело. Кога му го кажалo тоа на таткото добило друга задача. Секој ден кога ќе успее да го контролира своето однесување да извади по еден клинец од оградата.
Деновите минувале. Еден ден детето му кажало на таткото дека ги извадило сите клинци од оградата.
Таткото рекол: „Добро што го направи тоа синко, ама погледни ја сега оградата колку дупки има сега во неа. Оградата нема да биде повеќе иста. Кога ќе кажеш во лутина некои работи истите оставаат лузна, како што се овие дупки во оградата. Можеш да избодеш човек со нож, а потоа не е важно колку пати ќе кажеш дека ти е жал, раната останува.“
Вербалната рана е исто толку болна како и физичката. Пријателите се навистина ретки скапоцености, тие прават да се смееш, те охрабруваат да успееш во нешто, спремни се да те слушаат, да ја поделат твојата болка, имаат добри зборови за тебе и секогаш срцето им е отворено за тебе.
Со пријателство, добронамерност, толеранција, стрпливост, грижливост, разбирање, животот е поубав за сите нас. Ако имаме пријателски намери тогаш помалку и поретко ќе се повредуваме еден со друг. Сепак, луѓе сме грешки правиме. Ако ти згреши некој дај му шанса да ти каже „извини“, ако ти некому згрешиш, кажи „извини“ поубаво ќе се чувствуваш и ти.
|
Последни коментари